`kelime-kokeni` ile İlgili Madde Sonuçları

KökenKelime, Türkçeye Fransızca eğilim, yönelim anlamına gelen “tendance” sözcüğünden geçmiştir. Kelimenin kökeni, Geç Latince bir yöne doğru çekilme anlamına gelen “tendentia” sözcüğüne dayanmaktadır. Bu sözcük ise Latince germek, çekmek anlamındaki “tendere, tens-” fiilinden “+entia” ekiyle türetilmiştir. Türkçede tespit edilen en eski kullanımı 1939 yılına ait bir Cumhuriyet gazetesi nüshasında “umumi tandans” ifadesiyle yer bulmuştur.Kullanım AlanlarıGünlük ve entelektüel dilde bir kişi veya

KökenEski Türkçe baġda- (“sarılmak, sarmalamak”) fiilinden türemiştir. Bu kök üzerine +Iş- ekinin gelmesiyle bağdaş- biçimi oluşmuş, ardından -tır ettirgenlik eki eklenerek “bağdaştırmak” kelimesi meydana gelmiştir.Kullanım AlanlarıGenel dil: Farklı unsurları uyumlu hâle getirmek, birbiriyle uygun olduğunu kabul etmek veya yakıştırmak anlamlarında kullanılır.Edebiyat ve düşünce : Soyut kavramlar ya da duygu durumlarını karşıtlıklarına rağmen bir araya getirme anlamı taşır.Günlük konuşma: Kişiler

KökenArapça kökenli bir kelimedir. Kelimenin kökeni Arapça “temiz, duru, içten” anlamındaki ṣafāˀ (ﺻﻔﺄ) kelimesinden gelmektedir.Kullanım AlanlarıEdebiyat: Safâ, özellikle divan şiiri ve klasik edebiyatta gönül huzuru ve iç rahatlığı anlamında sıkça kullanılır.Gündelik konuşma: Kişinin rahat ve keyif aldığı zaman dilimini anlatmak için kullanılır.Manevi bağlam: İçsel temizlik, arınma, huzur hali olarak da kullanılır.