`kayipsanat` ile İlgili Madde Sonuçları

Saraçzade Medresesi, Osmanlı dönemi eğitim yapısı olarak Trabzon’un Ortahisar Mahallesi’nde yer almış bir medresedir. Yapı, aynı zamanda Hacı Pir Efendi Medresesi olarak da anılmaktadır. Medrese günümüzde büyük ölçüde yok olmuş, yalnızca bir bölümü günümüze ulaşmıştır. Saraçzade Medresesi (Karadeniz Kültür Envanteri) " image-element-format="right" image-height="523" image-source="https://cdn.t3pedia.org/media/uploads/2026/03/27/uTbzxnqlOz9O7fxkuYE7LyhXNZEy7ggI.jpg" image-width="784"> Tarihsel

Sendin beni bu dünyaya getiren, Sendin beni yedirip, içirip büyüten, Her ağladığımda gözyaşlarımı bir dokunuşunla silen, Sendin benim canım annem. Birçok kez kırdım seni. Belki kötü sözler söyledi bu dilim, Belki kalbini kırdı bu kahrolası sözlerim, Ama sen hep sevdin beni, canım anneciğim. Seni sevdiğimi söyleyemesem de, Bunu her çocuk gibi dile getiremesem de, Sana sarılıp seni öpemesem de, Seni hep çok sevdim, canım anneciğim. Şimdi benden çok uzaklardasın sen, anne. Keşke daha çok anılar yaş

Gittiğin yerin adını bilmiyorum Ama yokluğun duruyor her yerde Kaynayan çorba kazanında sönmeyen soba dumanında beni her gördüğünde uzattığın ellerin gibi sıcacıktı kalbin. Şimdi o sıcaklık bir anı oldu içimde, Üşüyen akşamlara karışıyor. Sanki kapı aralığından bakarsın hâlâ, Bana seslenecek gibi, sessizce Masanın köşesinde yarım kalmış bir çay, Söylenmiş cümleler gibi soğuyor yavaş yavaş. Sen giderken ev biraz daha eskidi, Duvarlar bile susmayı öğrendi biraz. Ve ben her sabah aynı boşluğa uyanı

Deve kuşu etkisi (İng. ostrich effect), bireylerin hoşlarına gitmeyeceğini düşündükleri bilgilerden bilinçli biçimde kaçınma eğilimini ifade eden bir bilişsel yanlılıktır. Kavram, deve kuşlarının tehlike karşısında başlarını kuma gömdüğü yönündeki yaygın fakat gerçek dışı inanışa dayanmaktadır.【1】 Bu etkiye kapılan birey, bilginin kendisine sağlayacağı faydayı göz ardı eder; çünkü olası kötü haberin yaratacağı rahatsızlıktan uzak durmayı tercih eder. Kaçınma yalnızca somut eylemlerle (hesap baki

Unuttun Sanıyorlar. Görünmeyen Yas, Travma ve Bağlanma Üzerine... Yıllar geçiyor. Takvimler değişiyor, mevsimler birbirini kovalıyor ve hayat dışarıdan bakıldığında akıp gidiyor. İnsanlar seni ayakta gördükçe, konuşabildiğini, gülebildiğini fark ettikçe bir şeyin “geçtiğini” sanıyor. Oysa psikolojide bazı kayıplar vardır; zamanla silinmez, sadece sessizleşir. Dışarıdan fark edilmez ama içeride varlığını sürdürür. Buna çoğu zaman görünmeyen yas denir. Bu unutmak değildir. Bastırmak hiç değildir.