`kapitulasyonlar` ile İlgili Madde Sonuçları

Tefrik-i Tebaa Uygulaması, Osmanlı Devleti'nin 18. yüzyılın sonlarından itibaren hızlanan gerileme ve dağılma sürecinde ortaya çıkan karmaşık tabiiyet sorununa karşı geliştirdiği bir politika aracı olmuştur. Bu uygulama, özellikle merkezi otoritenin zayıflaması, kapitülasyonların yaygınlaşması ve yabancı devletlerin Osmanlı tebaası üzerindeki artan himaye çabaları gibi iç ve dış dinamiklerin bir sonucu olarak şekillenmiştir. Devlet, tebaası ile yabancı tabiiyetine geçenleri birbirinden ayırarak,