`kainat` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Kâinat kelimesi, Arapça kwn kökünden türeyen kāˀināt (كائنات) sözcüğünden alıntıdır. Arapçada kāˀināt, “var olanlar” anlamında çoğul bir isimdir ve kāˀin (كائن) yani “varlık, mevcut olan şey” kelimesine +āt çoğul eki getirilerek oluşturulmuştur. Kāˀin kelimesi ise “var olmak, mevcut bulunmak” anlamındaki kāna (كانَ) fiilinden türetilmiş bir isimdir. Kullanım Alanları Felsefe: Varlık, oluş, mevcudiyet ve evrenin bütününe dair metafizik tartışmalarda kullanılır. Dini metinler: Allah’ın yarat

Köken Cihan kelimesi, Farsça cehān (جهان) kelimesinden türemiş olup "dünya, evren, âlem" anlamlarına gelir. Eski Türk edebiyatında ve Osmanlı Türkçesinde yaygın olarak kullanılmıştır. Divan şiirinde ve tasavvufi metinlerde sıkça rastlanan bu kelime, günümüzde de edebi ve günlük dilde yer almaktadır. Kullanım Alanları Edebiyat, tarih, felsefe ve günlük dilde "bütün dünya" veya "evren" anlamında sıkça kullanılır. Özellikle klasik şiirde, Osmanlı döneminde hükümdarların unvanlarında ve tasavvufi me

İnsanın en temel varlık amacı, kendisini yoktan var eden Rabbi’ni tanımaktır. Bu tanıma süreci yalnızca bilgi edinmekten ibaret değil; akıl, kalp ve vicdanın birlikte yol aldığı bir marifet yolculuğudur. Bu yolculukta insana en büyük ipuçlarını sunan varlık, içinde yaşadığı kâinatın kendisidir. Çünkü kâinat, anlam ve maksatla örülmüş, her bir varlığı ilahî isim ve sıfatlara ayna olacak şekilde dizayn edilmiş büyük bir kitap gibidir. Kâinat Kitabının Yazılış Amacı Her kemal ve cemal sahibi, sahip

Köken Evren, Eski Türkçe evren "1. döngü, çark, 2. kubbe" sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe evir- veya evür- "evirmek, döndürmek" fiilinden Eski Türkçe +(g)An ekiyle türetilmiştir. Kullanım Alanları Kozmolojik ve felsefi bağlamlarda tüm evreni veya kozmos kavramını ifade etmek için kullanılır. Ayrıca bir kişinin öznel dünyasını temsil eden iç veya dış çevresini tanımlamak için mecazi olarak kullanılır.