`izzetinefis` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Kelime, Arapça ʿizzet (değer, yücelik, onur) ve nefs (öz varlık, benlik) sözcüklerinin birleşmesinden oluşan bir isim tamlamasıdır. Kavramsal olarak kişinin kendi öz değerini ve haysiyetini korumasını ifade eder. Türkçedeki kullanımı, 19. yüzyıldan itibaren bireysel hak ve onur kavramlarının ön plana çıktığı edebî ve fikrî metinlerde yaygınlaşmaya başlamıştır. Kullanım Alanları Edebiyat: Roman ve hikâyelerde karakterlerin onurlarını, vakur duruşlarını ve psikolojik derinliklerini betimleme

Origin The word is a compound noun formed from the Arabic terms ʿizzet (value, dignity, honor) and nefs (essential being, self). Conceptually, it expresses the preservation of one’s intrinsic worth and dignity. Its usage in Turkish began to spread widely in literary and intellectual texts from the 19th century onward, as individual rights and honor came to the forefront. Areas of Use Literature: It is used to depict characters’ honor, dignified demeanor, and psychological depth in novels and sto