`islamedebiyati` ile İlgili Madde Sonuçları

Acâibü’l-Mahlûkât, İslâmî literatürde coğrafya, kozmografya, tabiat bilimleri, mitolojik unsurlar ve çeşitli garipliklerle ilgili bilgileri bir araya getiren ansiklopedik nitelikte eserleri ifade eden bir terimdir. Bu eserler, yazıldıkları dönemin evren tasavvurunu, yaratılış anlayışını, kozmolojik düzen algısını ve dünya hakkındaki bilgi birikimini yansıtan metinlerdir. Çeşitli dillerde telif ve tercüme edilen bu türün İslâm dünyasında en yaygın örnekleri Farsça ve Arapça olarak kaleme alınmış,

Dante ve İslam, İspanyol oryantalist ve akademisyen Miguel Asín Palacios’un 1919 yılında yayımladığı, Dante Alighieri’nin İlâhî Komedya adlı eserinin İslami kaynaklarla olan ilişkisini inceleyen önemli bir çalışmadır. Palacios, Dante’nin eserindeki ahiret tasvirlerinin, özellikle İbn Arabi ve Ebü’l-Alâ el-Maarrî’nin eserlerinden etkilendiğini ileri sürer. Bu tez, Batı dünyasında büyük yankı uyandırmış ve uzun süreli tartışmalara yol açmıştır. Konu Eser, İlâhî Komedya’daki cehennem, araf ve cenne

Bûsîrî’nin hacdan döndükten sonra Resûl-i Ekrem’e ve mukaddes beldelere karşı duyduğu şevk ve heyecanını tazelemek üzere yazdığı Ümmü’l-ḳurâ fî medḥi ḫayri’l-verâ adlı kaside redif harfi hemze olduğu için el-Ḳaṣîdetü’l-hemziyye (fi’l-medâʾiḥi’n-nebeviyye) diye tanınmıştır. 455 beyitten oluşan ve aruzun hafif bahriyle kaleme alınan eser şairin kasideleri arasında en uzun olanıdır. Bûsîrî, Ḳaṣîdetü’l-bürde’sinde klasik Arap kaside geleneğine uyarak şiire gazeli hatırlatan bir bölümle (tegazzül/nes

IV. (X.) yüzyılın ortalarında Mâleka (Malaga) veya Kurtuba’da (Córdoba) doğdu. İkinci Akabe Biatı’nda Resûlullah’ın seçtiği on iki nakibden biri olan Sa‘d b. Ubâde’nin soyundandır. En kadim atası olup aşırı cömertliğinden dolayı “Mâüssemâ” (gökten inen yağmur) lakabıyla anılan Âmir b. Hârise el-Ezdî’ye nisbetle İbn Mâüssemâ künyesiyle de tanınır. Arap dili ve edebiyatı âlimi Ebû Bekir ez-Zübeydî, Ebû Ali el-Kālî gibi şahsiyetlerin öğrencisi oldu. Zübeydî’nin bütün eserlerini kendisinden okudu ve

Dedesi Utbe, Abdullah b. Mes‘ûd’un kardeşidir. Büyük Arap kabilelerinden Hüzeyl’e mensuptur. Ubeydullah Medine’de vefat etmiş, vefat tarihi konusunda 94 (712-13), 95, 97, 98, 99, 102 gibi farklı tarihler verilmiştir. Bazı tabakat yazarları 98 (716) yılını daha doğru kabul etmektedir. Kaynaklarda âmâ olduğu belirtilmekte, fakat doğuştan mı yoksa sonradan mı gözlerini kaybettiği bilinmemektedir. Bazı eserlerde yer alan “kör oldu” ifadesi bunun sonradan meydana geldiğini düşündürmektedir. Tâbiînin

350 (961) yılında Rey’de doğdu. Sahâbeden Utbe b. Gazvân’a nisbetle Utbî diye anılır. Sâmânî Veziri Ebü’l-Hüseyin el-Utbî’nin torunudur. Ailesi kabile mensuplarıyla birlikte Rey’e yerleşmişti. Sâmânîler devrinde Horasan’da önemli bir görevde bulunan dayısı Ebû Nasr’ın yanına gitti ve Nîşâbur’da sâhibü’l-berîd olarak Sâmânî hizmetine girdi. Sâmânîler’in Horasan ordusu kumandanı Ebû Ali b. Ebü’l-Hasan es-Simcûrî ve Ziyârîler’den Kābûs b. Veşmgîr’e kâtiplik yaptı. Ardından Gazneli hânedanının kuruc

20 Cemâziyelâhir 719 (8 Ağustos 1319) tarihinde Kahire’de dünyaya geldi. İbn Hacer doğum tarihini 729 (1329) olarak vermekle birlikte 773 (1372) yılında elli dört yaşında vefat ettiğini kaydetmekte (ed-Dürerü’l-kâmine, I, 224), dolayısıyla 719 yerine 729’un yanlışlıkla yazıldığı anlaşılmaktadır. İbnü’l-İmâd ise doğum tarihini 717 (1317) şeklinde belirtmektedir. Devrin ileri gelen âlim ve kadılarından biri olan ve Sübkî-i Kebîr olarak da bilinen Takıyyüddin es-Sübkî’nin büyük oğlu, Ṭabaḳātü’ş-Şâf

Halîl b. Ahmed’in aruz sisteminde “müştebihe” diye anılan dördüncü dairede dördüncü, klasik genel sıralamada ise on ikinci bahir olarak yer alır (DİA, III, 428; IV, 484). Bahrin adı, “benzemek” anlamındaki muzâraat masdarından türeyen bir sıfat olup “benzeyen” mânasına gelir. İki tef‘ilesinden birinin mecmû‘, diğerinin mefrûk vetid olması bakımından Halîl b. Ahmed’e göre hafîf bahrine veya mefrûk vetidinin ikinci tef‘ilesinde bulunması dolayısıyla münserih bahrine benzemesi ya da bu bahir için b

Alaeddin Özdenören (20 Mayıs 1940, Kahramanmaraş - 26 Haziran 2003, Balıkesir), Türk şair, yazar ve felsefe öğretmenidir. Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatında, özellikle Kahramanmaraş eksenli gelişen ve "Yedi Güzel Adam" olarak adlandırılan edebi grubun önde gelen isimleri arasında yer almıştır. Şiir, deneme, inceleme ve hatıra türündeki çalışmalarıyla tanınan Özdenören, lirik ve manevi duyarlılığı yüksek şiirlerinin yanı sıra, kültürel batılılaşma, İslam dünyası ve medeniyet meseleleri üzerine k

Battal Gazi Destanı, VIII. yüzyılda Emevi-Bizans savaşlarında askerî ve dinî başarılarıyla tanınmış tarihî bir kahraman olan Battal Gazi'nin İslamiyeti yaymak ve müdafaa etmek amacıyla yaptığı savaşları konu alan epik bir halk destanıdır.【1】Menakıb-ı Gaazavâtı -ı Seyyid Battal Gazi, Hikayet-i Seyyid Battal Gazi, Seyyid Battal Gazi Menkıbeleri ve Kitab-ı Battal Gazi gibi muhtelif isimlerle de zikredilen bu eserin en uzun ve tam adı "Hazret-i ‘Ali Kerremâ’llahu Vechehu Hazretlerinin Sülâle-i Tâhir