`iri` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken“İzbandut” kelimesi Türkçeye, İtalyanca sbandito (sürgün edilmiş, hükümlü) sözcüğünden geçmiştir. Bu sözcük, İtalyanca sbandire (aforoz etmek, sürgüne göndermek) fiilinden türemiştir.Kullanım alanlarıHalk arasında ve gündelik dilde, özellikle kaba saba, iri yapılı ve tehditkâr görünen kimseleri tanımlamak için "izbandut gibi adam", "izbandut herif" gibi tabirlerle kullanılır.Edebî metinlerde, bir karakterin fiziksel özelliklerini abartılı ve göz korkutucu biçimde betimlemek için mecaz olara

KökenZebella Arapça kökenli bir sözcüktür ve "çok iri yarı kimse" anlamında kullanılan, "zebella" şeklinde okunan bu sözcükten Türkçeye alınmıştır.Kullanım AlanlarıGünlük Dil / Argo: Genellikle iri yapılı, kaba, hantal ya da çirkin olarak algılanan kişi ya da varlıklar için küçümseyici veya alaycı bir sıfat olarak kullanılır.Yerel Ağızlar / Halk Dili: Anadolu’nun çeşitli bölgelerinde, özellikle kırsal ağızlarda, "çok büyük" ya da "güçlü" anlamında mecazlı şekilde kullanılır.Edebiyat / Mizah: Miz

KökenFarsça "yiğit, kahraman" anlamlarına gelen pahlavān sözcüğünden alınmıştır. Türk dillerinde yaygın olarak "yiğit, bahadır, güreşçi" anlamlarına gelen palvan, balwan, balıvan, palğan sözcükleriyle kullanılmaktadır. Mecazen "ayı" ve "büyük davul, kös", "iri insan, koca kafa" anlamlarıyla kullanılmaktadır. Farsça ve Türk dillerinde "bir tür iri doğan" anlamı ortaktır.Kullanım AlanlarıZooloji: Hayvan bilimi alanında araştırma veya incelemelerde "yırtıcı bir kuş türü" anlamına gelen Falco peregr