`imtihan` ile İlgili Madde Sonuçları

Kökenİmtihan kelimesi Arapça kökenlidir ve mḥn (مح‌ن) kökünden türemiştir. Bu kök, genel olarak “sınamak, denemek, zahmet çekmek” anlamlarını taşır. İmtiḥān (اِمتحان): Arapça’da iftiˁāl vezninde bir mastardır ve "sınav, deneme, zahmet çekme" anlamına gelir.Kullanım AlanlarıEğitim ve Akademik KullanımOkullarda ve üniversitelerde sınav anlamında kullanılır.Örneğin: "Öğrenciler, yarınki matematik imtihanına hazırlanıyor."Dini ve Tasavvufi Kullanımİslamî literatürde, insanın dünyadaki sınavını ifade

Geçen aşk hakkında düşünüyordum, aşk nedir diye. Aşkın insanların düşündüğü gibi sadece iki farklı cinsiyet arasında yaşanan bir olgu olmadığını fark ettim. Aşkın, insanın herhangi bir maddiyat veya maneviyata duyduğu bir bağlılık olduğunu ve bu bağlılığın da bir imtihan olduğunu öğrendim. Bu imtihanlar şöyledir: Kimi Hakk'a aşık olur, dünya ve varlığı unutmaya çalışıp "gerçek varlığa" ulaşmaya çalışır ki, asıl derdi kendisi değil, "mâşuk"un bilinmesi olur. Ve bu kişi varlık ile imtihan edilir.K

KökenSınav sözcüğü, Tatarca sınav “imtihan” anlamındaki sözcükten alıntıdır. Bu sözcük, Eski Türkçe sına- “denemek, imtihan etmek” fiilinden, Kıpçak/Tatar dillerinde yaygın olan +Av ekiyle türetilmiştir. Türkiye Türkçesinde bu ek doğrudan kullanılmaz; bu nedenle sınav biçimi, alıntı yoluyla dile girmiştir.Kıpçak/Tatar dillerinde bulunan bu ek, Türkiye Türkçesindeki +Ağ veya +A ile anlamca eşdeğer sayılır. Türkiye Türkçesinde doğal evrim sonucu oluşmuş biçimin sına olması beklenirdi.Kullanım Alan