`iftiharetmek` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Arapça kökenli bir isim olan iftihar, Arapça faḫr (فَخْر) kökünden türetilmiş iftiḫār (اِفْتِخَار) kelimesinden Türkçeye geçmiştir. “Övünmek, şan duymak” anlamı taşır. Osmanlı Türkçesinde hem bireysel övgü hem de toplumsal şeref ifadeleriyle kullanılmıştır. Fiil şekli iftihar etmek olarak yerleşmiştir. Kullanım Alanları Günlük dilde: Bir kişisel başarının ya da yakın çevredeki olumlu gelişmelerin ardından kullanılan bir övünme ifadesidir. Edebi metinlerde: Yüksek anlamlı, şairane bir övgü