`iffet` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Afif kelimesi, Türkçeye Arapça ʿafīf (عَفِيف) sözcüğünden geçmiştir. Bu kelime, “kaçınmak, sakınmak” anlamındaki ʿaffa (عَفَّ) fiilinden türetilmiş olup faʿīl vezninde bir sıfattır. Ahlaki temizlik, utanma duygusu ve kötü davranışlardan uzak durmayı ifade eder. Türkçede ise genellikle “namuslu, iffetli, ahlaklı” kimseleri tanımlamak için kullanılır ve hem bireysel hem toplumsal değerlere atıf yapar. Kullanım Alanları Edebî Anlatımda: Ahlaki saflık, masumiyet ve nezaket temalarını yansıtmak

Köken İffet, Arapça ˁff (عفّ) kökünden türetilmiş ˁiffa(t) (عفّة) sözcüğünden Türkçeye geçmiş olup “utanma duygusu, namus, ar, edep” anlamlarını taşır. Bu sözcük, “kaçınmak, çekinmek, uzak durmak” anlamına gelen ˁaffa (عفّ) fiilinin fiˁla(t) vezninde oluşturulmuş masdarıdır. Fiˁla(t) kalıbı, fiilden soyut isim türeten vezinlerden biridir ve burada kişinin kötü ya da yakışıksız davranışlardan kendini uzak tutma hâlini ifade eder. Kullanım Alanları Dini İlimler: İslam ahlakında bireyin cinsel ve s