`hintavrupa` ile İlgili Madde Sonuçları

KökenFarsça "āşikār" veya "āşkār" (آشکار) “bilinen, belli, belirgin” sözcüğünden alıntıdır. Bu kelime Orta Farsça "āşkārak" sözcüğünden türetilmiştir. Bu sözcüğün kökeni, Avestaca "āviş-kāra-" (belli kılmak) fiilinden evrilmiştir. Ayrıca, Hintavrupa Anadili yazılı örneği bulunmayan aw-is- biçiminden türetilmiştir.Kullanım AlanlarıGünlük Dil: Belli bir durumun veya olayın açıkça anlaşılabilir olması için kullanılır.Edebiyat: Özellikle içsel durumların ve duyguların belirgin ve net bir şekilde ifa

KökenSoğdca kançik ''genç kız'' sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Orta Farsça aynı anlama gelen kaniçağ sözcüğünün küçültme halidir.''Kancık''. Nişanyan Sözlük. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2025. https://www.nisanyansozluk.com/kelime/kancık">【1】 Kullanım AlanlarıHayvancılık / Zooloji: Dişi hayvan anlamında kullanılır (özellikle köpek vb. için). "Kancık köpek doğurmak üzereydi."Argo / Hakaret: Kötü niyetli, sinsi, güvenilmez, alçak kişi.Atasözleri / Deyimler: Bazı deyimlerde ve halk söylemlerinde me

KökenFarsça ve Orta Farsça dār (ağaç) sözcüğünden türetilmiştir. Bu sözcük, Avestaca dāru- (ağaç) ve Sanskritçe dáru (ağaç) sözcüğü ile eş kökenlidir. Bu kelime, Hintavrupa Anadili yazılı örneği bulunmayan dóru-, drew- biçimlerinden evrilmiştir.Kullanım AlanlarıTarihi ve Edebiyat: İdam cezaları ve işkence ile ilgili kullanılan sembolik bir kavram.Felsefi ve Duygusal: Bazen insanların başlarına gelebilecek büyük felaketi ifade etmek için mecaz anlamda kullanılır.

KökenFarsça hefte (yedili şey, yedi günlük süre) kelimesinden türetilmiştir. Bu kelime, Farsça ve Orta Farsça heft (yedi) kelimesinden türetilmiş olup, Avestaca hapta- (aynı anlama gelir) ile köken birliğine sahiptir. Ayrıca, Hintavrupa Anadili septḿ̥ biçiminden evrilmiş ve Sanskritçe saptá, Eski Yunanca ʰeptá, Latince septem, İngilizce seven, Almanca Sieben gibi dillerdeki benzer kelimelere kaynaklık etmiştir.Kullanım AlanlarıZaman: Haftalar, zaman birimlerinin düzenli olarak geçtiği ve insanla

KökenFarsça "güvey" anlamındaki dāmād (داماد) sözcüğünden günümüz Türkçesine geçmiştir. Bu sözcük ise yine Eski Farsçada düğün sahibi anlamına gelen ve yazı örneği bulunmayan "dāmātar-" sözcüğünden evrilmiştir.Kullanım AlanlarıGünlük Dil: Damat sözcüğü, evlenmekte olan ya da evlenmiş erkek eş anlamında, akrabalık bağlamında kullanılır.Tarih: Eski tarihi kaynaklarda Osmanlı hanedanı ile akrabalık kuran, padişahın kızlarıyla evlenen yüksek rütbeli devlet adamlarını tanımlamak için kullanılmıştır.