`hayatabakis` ile İlgili Madde Sonuçları

Empati, bir kişinin başka bir kişinin yaşadığı duyguları, düşünceleri ve durumları anlamaya çalışmasıdır. Empati kuran birey, karşısındaki kişinin ne hissettiğini fark etmeye ve olaylara onun bakış açısından yaklaşmaya yönelir. Bu süreçte amaç, karşıdaki kişinin yaşadığı durumun onun duygu ve düşüncelerini nasıl etkilediğini anlamaktır. (Yapay zekâ ile oluşturulmuştur.) " image-element-format="right" image-height="1024" image-source="https://cdn.t3pedia.org/media/uploads/2026/02/02/B47A96dk7ZpsC

"Her Bakan Göremez" İnsanız hepimiz; her yeni gün, her yeni an yeni şeylere, yeni yerlere bakıyoruz ama ne kadarını görebiliyoruz? Gözlerimizin önünden akıp giden bu devasa görüntü selinde, kaç detay kalbimize dokunuyor ya da kaç hikaye zihnimizde bir iz bırakıyor? Günün Olağan Akışında İstanbul (Fotoğraf: Muhammet Emin Bakır) " image-element-format="right" image-height="853" image-source="https://cdn.t3pedia.org/media/uploads/2026/03/23/84QjV2gQUvpNoTz6SkHdHJDLcNA6gz08.jpeg" image-width="1280"&

Zorluklar, sorunlar, sıkıntılar, engeller, bunalımlar, daralmalar; hepsi dünyada yaşayan insan için birer zorunluluktur. Bu gerçeklikler, dünya ve insanın işleyişinde insan için ihtiyaç olan gerekliliklerdendir. Bu durumların var olması sorun değildir. Sorun olarak değerlendirilmediği müddetçe... Çünkü ne dünya ne de insan kusursuzluk, yani sorunsuzluk vadetmemektedir. Kaldı ki, sayılan durumlar da bir kusur değildir. Tıpkı gülün dikeninin olması, onun kusuru olmadığı gibi. Gülün dikeni, gülün k

Dünya denilen diyar dağlarıyla, ovalarıyla, sularıyla, bitkileriyle, hayvanlarıyla, insanlarıyla koca bir küre. Evrende ise bir zerre. Dünyanın boşlukta kendi etrafında ve Güneş’in etrafında süratle dönüşünden, içindeki canlıların ve ihtiyaçlarının işleyişine kadar ne kadar kaotik bir durum hâkim gibi görünse de kimsenin dünyanın düşmesinden yana pek bir endişesi yok. Çünkü durum ne kadar korkunç olsa da bir nedene dayandırılmış ve normal olarak kabul edilmiş durumda. Peki, dünyanın dışındaki bu

İnsanlar yürüyorlar İnsanlar koşuyorlar İnsanlar bekliyorlar Peki neden? Bir koşuşturma var etrafta Bir acele, telaşlı gözlerler ile bakışlar var Bir serzeniş var suretlerde Gitmek isteyiş, fakat sanki bir mıh gibi kitleniş var Her gün, her gün bitmeyen bir çile gibi yataklardan kalkıp gidiş Bir de dönüş var, kornalar arasında siren seslerini duyurmaya çalışan bir ambulans gibi Bir telaş var etrafta Bardaktan boşanırcasına yağan yağmurdan saklanış gibi Ne için bu acele, diye sorsan Cevabını vere

Günümüzde “pozitif olmak” çoğu zaman yanlış yorumlanıyor. Sanki hiç üzülmemek, kırılmamak ya da her şeye gülümsemek gerekiyormuş gibi bir algı var. Oysa gerçek pozitiflik, duyguları bastırmak ya da hayatın sert taraflarını yok saymak değildir. Aksine, olanı tüm gerçekliğiyle görüp buna rağmen bakış açını bilinçli şekilde yönlendirebilmektir. Hayat her zaman kolay ilerlemez. İnsan hayal kırıklığı yaşar, yanlış insanlar tanır, emek verdiği şeylerin karşılığını alamaz. Bazen bir mesaj gelmez diye g

Bütüncül bakışla bakılmalı; düne, bugüne ve yarına. Bütüncül bakışla bakmalı; dünün bugüne, bugünün yarına yansıttıklarına ve yansıtacaklarına. Bugün olanlar, dün oluşan yansımalar sebebiyle değildir. Düne kadar birikerek oluşan yansımaların bütünüdür. Yarın oluşacaklar da yarına kadar birikmiş olan dünlerin ve bugünlerin birikim getirilerinin yansımaları sebebiyle oluşacaktır. Yani ne dün, ne bugün, ne de yarın, olacakların olması bir günde oldu denilemeyecektir. Olanların oluşum aşamaları vard