`halkoyunlari` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Horon, Türkçeye Yunanca khorós (χορός) sözcüğünden geçmiştir. Bu sözcük, Eski Yunanca khorós (χορός) kelimesinden evrilmiş olup “raks, dans”, “dans ederek şarkı söyleyen topluluk (koro)” ve “raks yeri, oyun alanı” anlamlarında kullanılmıştır. Kelimenin Türkçedeki -on biçiminin, Yunanca sözcüğün çekimli şekillerinden (chorón) kaynaklandığı düşünülmektedir. Ayrıca bazı dilbilimciler kelimeyi Latince hortus (“avlu”) ile eş kökenli kabul etse de bu görüş kesinlik kazanmamış ve tartışmalı olara

Kara Jorga (Kazakça: Qara Jorğa ya da Қара Жорға), kökeni Kazak bozkır kültürüne dayanan ve atın yürüyüş/koşusunu taklit eden bir halk dansıdır. Tarihsel kaynaklarda erkek solo dansı olarak tanımlanır; icrada özellikle eyer üstündeki gücü ve çevikliği sergilemek amaçlanır. Günümüzdeyse düet, grup, sahne düzenlemeleri ve hatta “flash mob” biçimleriyle, her yaştan kadın ve erkek tarafından icra edilmektedir. İcrada “Sal Küreng” ve “Qara Jorğa” gibi ezgiler yaygındır. Kara Jorga (NOMAD Академия хор

Dabke, Levant bölgesinde (Filistin, Lübnan, Suriye, Ürdün ve çevresi) yaygın olarak icra edilen, topluluk temelli bir halk dansıdır. Tarihsel süreç içinde hem eğlence hem de dayanışma unsurlarını birleştiren bu dans, 2023 yılında UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi’ne dahil edilmiştir. Hem erkekler hem de kadınlar tarafından icra edilen Dabke, düz bir hat veya yarım daire biçiminde dizilen dansçıların el ele tutuşarak senkronize biçimde adım atmasıyla gerçekleştirilir. Dabke Dansı (AA) "

Çekiç Ali, Türkmen-Abdal ozanıdır. Türk halk müziğinin temsilcilerinden biri olan Çekiç Ali, kısa ömrüne rağmen Kırşehir yöresi abdal geleneğinde izler bırakmış bir ozan olarak değerlendirilmiştir. Sazı ve sözüyle halkın duygularını dile getiren sanatçı, yalnızca bölgesinde değil, Anadolu’nun farklı kesimlerinde de adıyla ve türküleriyle hatırlanmıştır. Çocuk yaşta başladığı müzik serüvenini düğünlerde, halk toplantılarında ve plak kayıtlarında sürdürmüş, özgün icra tarzı ve sesiyle kendine has

Köken Kelime Anadolu’da sınırlı bir bölgede görülmüş olup kökeni hakkında kesin bir bilgi bulunmamaktadır. Kayıtlarda halk ağzı kullanımı olarak geçer; tiyatro anlamıyla da TDK'de kayıtlıdır. Kullanım Alanları Tiyatro/folklor: Köy oyunları, halk tiyatrosu bağlamında organizatör/yönetici anlamında kullanılır. Yerel konuşma: Bazı yörelerde «bataklık, sulak yer» anlamında halk ağzı sözcüğü olarak görülür.

Ferfene, Anadolu’nun çeşitli yörelerinde kökleri Orta Asya Türk kültürüne kadar uzanan, kış aylarında sosyal dayanışmayı, eğlenceyi ve kültürel aktarımı sağlamak amacıyla düzenlenen geleneksel toplu sohbet toplantılarıdır. Kelime kökeni itibarıyla "herkesin bir araya gelmesi" veya "ortaklaşa katkı" anlamlarını taşıyan bu gelenek; katılımcıların bir araya gelerek ortak bir sofra kurması, yöresel müzikler icra etmesi ve köy seyirlik oyunları sergilemesi esasına dayanır. Özellikle kırsal kesimde so

Galiçnik düğünü, Kuzey Makedonya’nın batısında, Mavrovo ve Rostuše Belediyesi sınırları içinde yer alan dağ köyü Galiçnik’te, yüzyıllardır uygulanan, Mijak (Mijaç) etnografik bölgesine özgü geleneksel bir düğün törenidir. Ortodoks Hristiyan takvimine göre Aziz Petrus ve Pavlus Günü (12 Temmuz) etrafında gerçekleştirilen bu düğünün, tarihsel olarak köyün sosyoekonomik yapısı, göç olgusu, inanç sistemi ve toplumsal hafızasıyla bağlantılı olduğu bilinmektedir. Günümüzde ise Galiçnik düğünü hem yaşa

Harmandalı Zeybeği, Ege yöresinin ağır zeybek karakterini taşıyan, solo ya da küçük grup düzeninde icra edilen bir halk oyunudur. Geniş kol açıları, dik duruş ve yerle kurulan güçlü temasla tanınır; müzikal eşlik çoğunlukla 9/8 usuldedir. “Harmandalı” şemsiyesi altında İzmir merkezli yorumların yanı sıra Aydın, Muğla, Manisa, Balıkesir, Denizli ve çevresindeki yerleşimlerde tempo, figür sıralaması ve tavırda belirgin yerel farklılaşmalar görülür. Oyun, düğün–şenlik bağlamlarında yaşayan bir gele

Silifke’nin Yoğurdu, Mersin ilinin Silifke ilçesine ait, yöre kültürüyle bütünleşmiş bir halk türküsüdür. Türkü, Silifke yöresinde hayvancılığın ve özellikle yoğurt üretiminin günlük yaşam ve toplumsal ilişkilerdeki yerini konu edinmektedir. Sözlü kültür ortamında ortaya çıkan eser, zamanla derlenerek Türk halk müziği repertuvarına kazandırılmıştır. Repertuar ve Müzikal Özellikler Silifke’nin Yoğurdu türküsü, repertuvar numarası 1657 ile kayıtlıdır. Yöresi Mersin’in Silifke ilçesi olarak belirti

Çiftetelli, Türkiye ve çevresindeki bazı ülkelerde köklü bir geçmişe sahip, neşeli ve hareketli bir halk dansıdır. Yüzyıllar boyunca kültürel etkileşimler ve göçlerle şekillenen bu dans, özellikle Anadolu, Ege ve Trakya bölgelerinde yaygın olarak bilinir. Ritmik yapısı, kolay öğrenilebilen figürleri ve enerjik temposu sayesinde hem oynayan hem de izleyenler için büyük bir keyif kaynağıdır. Çiftetelli, genellikle düğünler, nişan törenleri, bayram kutlamaları ve çeşitli sosyal etkinliklerde icra e