`halk-dili` ile İlgili Madde Sonuçları

KökenAfacan kelimesi, Kubbealtı Lugatı kaynağına göre Farsça kökenlidir. Farsça “kalp ağrısına sebep olan” anlamına gelen āfet-i cān kelimesinden türemiştir. Nişanyan Sözlük kaynağına göre ise kelimenin kökeni belirsizdir.Kullanım AlanlarıGünlük konuşmalarda: Genellikle çocukların hareketliliği, yaramazlığı veya zeka parıltısı tarif edilirken sıkça kullanılır.Çocuk kitaplarında ve hikâyelerde: Ana karakter tanımlamalarında ya da olaylara mizahi bir yön katmak için yer alır.Deyim ve kalıplaşmış i

KökenKelli, Türkiye Türkçesi’nde gayri sözcüğünden evrilmiş bir takıdır. Gayri sözcüğünün bazı kırsal ağızlardaki biçimi 20. yüzyıl ortalarında halk Türkçesi kabul edilerek yazı dilinde benimsenmiştir.Kullanım AlanlarıSözlü Anlatım ve Halk Dili: Kelli, özellikle halk ağızlarında ve günlük konuşmalarda, iki yargıyı bağlarken birincisini zorlayıcı sebep olarak göstermek için kullanılır.Edebiyat ve Halk Hikayeleri: Halk edebiyatı metinlerinde, özellikle roman, hikaye ve tiyatro eserlerinde gerçekçi

Sevgi Duvarı, Can Yücel’in 1974 yılında yayımlanan şiir kitabıdır. Şair ve yazar Can Yücel’in kaleme aldığı Sevgi Duvarı, 1958–1973 yılları arasında yazılmış şiirlerden oluşur. Eser, hem bireysel hem toplumsal temaları işlemesi, hem de özgün şiir diliyle Cumhuriyet dönemi Türk şiirinde ayrı bir yere sahiptir. Kitap, şairin edebi kariyerinde önemli bir yer tutmakta ve onun halk diliyle yazdığı politik, bireysel ve toplumsal temalı şiirlerini içermektedir. İlk baskısı De Yayınevi tarafından yapılm

EDİTKökeniTürkçe kökenli bir fiildir. Eski Türkçede “yırt-” fiilinden gelmiştir.Kullanım Alanları Edebiyat: Karakterlerin psikolojik kopuşlarını ya da toplumsal sınırların aşılmasını simgelemek için kullanılır.Halk Dili / Günlük Konuşma: Mecaz anlamlarıyla, kurtulmak ya da zengin olmak gibi gündelik ifadelerde kullanılır.Tiyatro / Sahne Sanatları: Oyuncunun sesini zorlayarak veya dramatik bir şekilde ifade vermesi bağlamında kullanılır.