`gundelik-dil` ile İlgili Madde Sonuçları

KökenAksiyom kelimesi, Fransızca axiome aracılığıyla Eski Yunanca axíōma (ἀξίωμα) “varsayılan, değer verilen, aynı anlamda”ndaki sözcükten gelmektedir. Yunanca axióō (ἀξιόω) fiili “değer vermek, uygun görmek” anlamına gelir ve +ma(t) ekiyle isimleşmiştir.Kullanım AlanlarıFelsefe: Bilgi kuramı ve mantıksal sistemlerde, tartışmasız doğru olarak kabul edilen önermeleri belirtmekte kullanılır.Matematik: Teorilerin temelini oluşturan, kanıt gerektirmeyen öncüller olarak yer alır.Gündelik dil: Genel g

KökenTatava kelimesinin kökeni kesin olarak belirlenememiştir.Kullanım AlanlarıGündelik konuşma dili bağlamında, karşı tarafın gereksiz ayrıntılarla zaman kaybettirdiği ya da lafı uzattığı durumları ifade etmek için kullanılır.Argo ve halk söylemi içinde, özellikle sabırsızlık, sinirlenme ya da azarlama amaçlı kısa uyarı biçiminde yer alır.Sözlü kültür ve popüler medya dili çerçevesinde, mizahi veya eleştirel anlatımda karakterlere ait doğal konuşmalarda sıkça görülür.Sinema ve dizi diyalogların

Köken“Sıvazlamak” kelimesi Türkçe kökenli olup, “sıva” kökünden türetilmiştir. Temel anlamı, bir yüzeyi kaplamak veya örtmek iken, zamanla mecaz anlamda “okşamak, dokunmak” biçiminde de kullanılmaya başlanmıştır.Kullanım AlanlarıGündelik Dil: İnsan ve hayvanlara hafif dokunuş veya okşama ifade ederken.İnşaat ve El Sanatları: Duvar, taş veya başka yüzeyleri ince tabaka hâlinde kaplamak için.Edebiyat: Mecaz anlamıyla, sevgi, şefkat veya özen ifade etmek için kullanılabilir.

KökenFransızca "felaket" anlamına gelen catastrophe sözcüğünden alıntıdır. Eski Yunanca "tepetaklak olma, devrilme, kader çarkının aşağı dönmesi" anlamlarına gelen katástrophē κατάστροφη sözcüğünden alıntı olan "katastrof"; Eski Yunanca "dönmek" anlamına gelen stréphō στρέφω fiilinin kata+ ön ekiyle fiilden türetilmiş ismidir.Kullanım AlanlarıSahne Sanatları: Tiyatroda oyun sonunu nitelemek için kullanılmaktadır.Edebiyat: Şiirlerin sonunu nitelemek amacıyla kullanılmaktadır.Gündelik Dilde: Gerçe

KökenArapça frş kökünden türemiştir; bu kök “yaymak, döşemek” anlamlarına gelir.Kullanım AlanlarıTemizlik: Ev ve bina temizliği konularında kullanılır.Gündelik dil: “Faraş gibi almak” gibi deyimlerde mecazi anlamda da kullanılır.

KökenAlışılmak fiilinden türetilmiştir ve -mış isim-fiil ekiyle kalıplaşmıştır.Kullanım AlanlarıGündelik Dil: Her zaman yapılan veya alışkanlık hâline gelmiş durumları tanımlamak için kullanılır.Sosyal Hayat: İnsanların genellikle tekrar ettiği eylemler veya konuşmalar için kullanılır.Edebiyat: Karakterlerin ya da durumların sıradanlığını anlatmak için tercih edilebilir.

Kökenİstinad kelimesi Arapça sanada (سند) “dayanmak, yaslanmak” fiilinden türemiş olan istinād (اِستناد) sözcüğünden gelir. Bu kelime, köken olarak snd kökünden türemiş olup temel anlamı “dayanma, destek alma”dır.Kullanım AlanlarıMimarlık ve inşaat: Yapıların sağlam kalması için kullanılan destek elemanlarına veya duvarlarına istinat denir.Hukuk: Bir davada veya tartışmada iddiaların veya görüşlerin dayandığı kanıt ve belgeler için kullanılır.Gündelik dil: İnsanların güven ve destek aradıkları k

KökenYığın kelimesi, Eski Türkçedeki yıġ- fiilinden türetilmiştir. Bu fiil, “üst üste koymak, bir araya toplamak” anlamına gelir. Üzerine getirilen +In ekiyle birlikte “toplanmış, birikmiş şey” anlamında isimleşmiştir. Eski Türkçede yıġın biçimiyle “yığıntı” ya da özellikle “toprak yığını” anlamında kullanılmıştır. Günümüzde hem somut bir birikimi (eşya, toprak, kalabalık) hem de soyut olarak “çokluk, fazlalık” anlamını ifade eder.Kullanım AlanlarıGündelik Dil: “Yığın” kelimesi, gündelik konuşma

KökenFarsça nīk bīn (نیک بین) “iyi gören” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Farsça nīk (نیک) “iyi, güzel” ve bīn (بین) “gören” sözcüklerinin bileşiğidir.(Not: nīk, Orta Farsça nēvak veya nīyak sözcüğünden evrilmiştir.)Kullanım AlanlarıFelsefe: Olayları olumlu değerlendiren dünya görüşünü tanımlamak için kullanılır.Gündelik Dil: Geleceğe umutla bakan, her durumda iyimser kalan kişiler için kullanılır.Edebiyat: Mutluluk, umut ve olumlu bakış açısını vurgulayan metinlerde sıkça yer alır.

KökenFarsça fend kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Anlam bakımından Arapça fenn “ustalık, beceri” köküyle ilişkilidir.Kullanım AlanlarıGündelik Dil: Özellikle “Kadının fendi erkeği yendi” gibi deyimlerde yer alır.Edebiyat: Edebi metinlerde hile, entrika veya zeka ürünü oyun anlamlarında kullanılır.Halk Anlatıları: Masal ve halk hikâyelerinde kurnazlıkla başarı kazanan karakterlerden bahsedilirken kullanılır.