
Bir anıların kaldı bir de aklımdan çıkmayan yüzün Her sebebine arıyorum affedilemeyen çözüm Sayıyorum artık bana gelmediğin her günü Bak görmüyor dokunduğun bu sol gözüm Uzaklarda bir çığlık duyacaksın bana ait Yalvaramam seni, unutma sadece beni Önemli değil senden başka birileri Yediremiyorum belki seni kaybettiğimi Vazgeçemiyorum sözlerinden, gözlerinden Yaralar döküyor sensiz, yalnız bedenim Sendin bu derdi anlayacak tek hekim Çaresizlikti bana öğrettiğin tek terim.
TR
Sevde Öznur Çalışkan

Coilgun, diğer adıyla Gauss silahı, elektromanyetik kuvvet yardımıyla ferromanyetik mermileri yüksek hızlarda fırlatmak için tasarlanmış bir elektromanyetik fırlatıcı sistemidir. Çalışma prensibi, elektriksel enerjiyi manyetik enerjiye dönüştürerek ferromanyetik bir maddenin hızlandırılmasına dayanır. Coilgun, barut ya da hava basıncı gibi geleneksel fırlatma sistemlerinden farklı olarak tamamen elektromanyetik alanların etkisiyle çalışır. Bu sayede daha önce kullanılmış bir cisim (elektromanyet
TR
Muhammed Mehdi İleri
GüKöken Eski Türkçe kün (güneş, gündüz) kelimesinden türetilmiştir. Kullanım Alanları Zaman: Gün, bir yıl içindeki belirli bir dönemi tanımlar. Edebiyat: Gün, karakterlerin yaşamındaki önemli anlar veya dönüm noktalarını betimler. Sosyolojik: Bir gün, toplumsal olayların ve kişisel yaşantıların akışını belirler.
TR
Ahsen Buyurkan
RuKöken Kelime, Farsçadan Türkçeye geçmiş olup klasik metinlerde ve eski Türk edebiyatında yaygın olarak kullanılmıştır. Zamanla kullanım sıklığı azalmış, yerini “gün” kelimesi almıştır. Kullanım Alanları Edebiyat: Eski Türk edebiyatında özellikle divan şiirinde gün anlamında sıkça kullanılmıştır. Tasavvuf: Manevi yolculukta geçen zaman dilimini ifade eder. Tarih: Eski metinlerde takvim terimi olarak yer alır.
TR
Edanur Karakoç
NeKöken "Nehar" kelimesi Arapça kökenlidir. Kullanım Alanları Edebiyat: Gündüzü simgeleyen sembolik bir zaman kavramı olarak şiirlerde, beyitlerde geçer. Dinî metinler: Oruç, ibadet ve diğer günlük ibadet vakitlerinin tanımında kullanılır. Günlük Dil (eskimiş): Gündüz anlamında, özellikle klasik Türkçede karşılık bulur. Tasavvuf: Manevî uyanışı ve aydınlanmayı temsil eden vakit olarak mecaz anlamla kullanılır.
TR
Muhammed Said Alevcan