`gucenik` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Eski Türkçe küçe- “güç göstermek, zorlamak” fiilinden türeyen gücen- kökü, Eski Türkçe küç “zor” sözcüğüne dayanır. Bu yapıdan +In- ekiyle gücenin; ardından küçümseme ve nitelik bildiren -k ekiyle gücenik şekli oluşmuştur. Anlam olarak “gönlü kırılmış, incinmiş” kişi demektir. Kullanım Alanları Duygusal betimleme: Gönül kırıklığı, kırgınlık, alınganlık durumlarında bireylerin duygusal hâlini tanımlamak için kullanılır. Halk dili ve edebiyatı: Şiirsel metinlerde ya da anlatılarda küskünlük

Köken Arapça ġbr kökünden türeyen muġberr (مغبرّ) “gücenmiş, tozlanmış” anlamına gelir. Bu sözcük, Arapça ġabira (غَبِرَ) “bozuldu, gücendi” fiilinin mufˁall vezninde (XI. bab) edilgen sıfat biçimidir. Türkçeye Osmanlı döneminde edebi ve resmi metinler yoluyla geçmiştir. Kullanım Alanları Edebiyat dili: Şiirsel ve klasik Osmanlıca metinlerde “gücenmiş, kırılmış” anlamıyla kullanılır. Tarihî metinler ve biyografiler: Dargınlık, incinmişlik anlatımlarında özellikle duygusal ton yaratmak için terci