Geİzlediğim filmin ortalarına doğru durup düşünmeye başladım. Aslında niyetim çok basitti: biraz mola vermek, beni motive eden bir şey ile zihnimi tazelemek. Fakat karşıma çıkan Kiralık Aile filmi bana beklediğimden fazlasını sundu. Bu yüzdendir ki ben şimdi oturmuş bu yazıyı yazıyorum.Film bende beklediğimden daha derin bir iz bıraktı; sanki var olan duygularıma sessizce fısıldadı. Özellikle filmde geçen bir cümle zihnimde sürekli tekrar etti: “Bazen sadece birinin gözlerimizin içine bakıp var ol
TRRabia Dalkıran

Kendi Hayatını Geri Alma Cesaretiİnsan, doğası gereği görülmek ve kabul edilmek ister. Bu çok insani bir ihtiyaç. Ama bir noktadan sonra bu ihtiyaç, fark etmeden hayatın direksiyonunu başkalarının eline bırakmana neden olur. İşte tehlike tam burada başlar. Çünkü sürekli “ne derler?” diye yaşadığın bir hayat, aslında senin hayatın değildir.Çoğu insan bunu açık açık fark etmez. Küçük seçimlerle başlar: Giyeceğin kıyafet, söyleyeceğin söz, atacağın adım… “Acaba yanlış anlaşılır mıyım?”, “Beni yargı
TRZeynepnur Karagülle