`gokbilim` ile İlgili Madde Sonuçları

Yaz gün dönümü (solstis), Her yıl 21 Haziran tarihinde gerçekleşen, kuzey yarımkürede yılın en uzun gündüzü ve en kısa gecesinin yaşandığı astronomik olaydır. Güneş’in gökyüzündeki yıllık hareketinde en kuzey konumuna (Yengeç Dönencesi) ulaşmasıyla gerçekleşir ve astronomik yılın dört temel dönüm noktasından biridir. Latince sol (Güneş) ve sistere (durmak) kelimelerinden türetilen “solstis” kelimesiyle de ifade edilmektedir. Yaz gün dönümü 20–22 Haziran aralığında, yılın astronomik konumuna ve a

Phoebe, Satürn’ün bilinen dış uydularının en büyüğüdür ve gezegenden ortalama 12.952.000 kilometre mesafede bulunmaktadır. Satürn’ün ekvator düzlemine göre 175 derecelik bir eğime sahip olan yörüngesi "ters yönlü" (retrograde) bir yapıdadır; bu durum Phoebe'nin Satürn ve diğer iç uyduların dönüş yönünün aksine hareket ettiği anlamına gelmektedir. Phoebe, Güneş etrafında dönen nesnelerin toplandığı Kuiper Kuşağı'ndan gelerek Satürn'ün kütleçekimine kapılmış bir Centaur nesnesi olarak sınıflandırı

Kahverengi cüceler, kütleleri çekirdeklerinde kararlı ve sürekli hidrojen-1 termonükleer füzyonunu başlatmaya yetmeyen; buna karşın oluşumlarının erken evrelerinde kütleçekimsel çökme enerjisiyle sınırlı bir ışınım üretebilen, yıldızaltı gök cisimleridir. Yapısal ve evrimsel özellikleri bakımından yıldızlar ile gezegenler arasında yer alırlar. Tanım ve Kavramsal Çerçeve Kahverengi Cücelerin Genel Tanımı Kahverengi cüceler, kütleleri hidrojenin kararlı biçimde tutuşarak sürekli nükleer füzyon ger

Wolf-Rayet yıldızı, tayfında helyum, azot, karbon ve oksijen gibi yüksek iyonlaşma düzeyine sahip elementlere ait geniş ve güçlü emisyon çizgileri bulunan; çok yüksek yüzey sıcaklıkları ve yoğun, hızlı yıldız rüzgârlarıyla karakterize edilen bir yıldız sınıfını ifade eder. Bu yıldızlar, özellikle güçlü kütle kaybı süreçleri ve ayırt edici tayfsal özellikleriyle tanımlanır. Tanım ve Genel Nitelikler Wolf–Rayet yıldızları, yüzey etkin sıcaklıkları yaklaşık 30.000 K ve üzeri olan, güçlü ve hızlı yı

Centaurus A, NGC 5128 olarak da bilinen ve gökyüzündeki en yakın aktif radyo galaksilerinden biri olan bir eliptik galaksidir. Galaksinin merkezi, koyu bir toz bandıyla örtülüdür; bu bant, görünür ışığı engeller ve merkezi yıldız ve gaz yapılarının doğrudan incelemesini sınırlar. Koyu toz bandı, genç yıldız kümeleri ve yoğun gaz bulutlarını barındırır. Galaksinin merkezinde yaklaşık 100 milyon güneş kütlesine sahip süper kütleli bir kara delik bulunur ve bu kara delik, galaksinin aktif çekirdeği

Galaktik Halo Yapıları, galaksilerin disk ve merkez kısımlarını çevreleyen, geniş çaplı ve küresel dağılım gösteren yıldız ve gaz unsurlarından oluşan yapılardır. Bu yapılar galaksinin görünür sınırlarının ötesine uzanır ve hem yıldız popülasyonlarını hem de sıcak, seyrek ve çoğu zaman kümeli gaz ortamlarını içerir. Elde edilen veriler, galaktik haloların galaksi evrimi, madde dolaşımı ve galaksiler arası karşılıklı etki süreçleriyle doğrudan bağlantılı olduğunu göstermektedir. Galaktik Halonun

Halkalı Güneş tutulması, Ay’ın Güneş ile Dünya arasına girmesine karşın Güneş’i bütünüyle örtememesi sonucu, Güneş diskinin çevresinde parlak bir halka görünümünün oluştuğu bir Güneş tutulması türüdür. Tutulmanın türü, tutulma anında Ay ve Güneş’in Dünya’dan gözlenen açısal çaplarına bağlıdır; Ay’ın görünen çapı Güneş’inkinden küçük olduğunda halkalı, büyük olduğunda tam, hizalanmanın tam olmaması durumunda ise parçalı Güneş tutulması meydana gelir. Halkalı Güneş tutulmaları sırasında Güneş disk

Güneş Sistemi dışındaki bir yıldız sisteminden geldiği tespit edilen ilk nesne olan 'Oumuamua, 19 Ekim 2017 tarihinde Hawaii Üniversitesi'ne bağlı Pan-STARRS1 teleskobu tarafından keşfedilmiştir. Bilimsel literatürde 1I/2017 U1 olarak kaydedilen bu gök cisminin ismi, Hawaii dilinde "uzaktan gelen ilk ulak" anlamını taşımıştır. Güneş Sistemi'ne hiperbolik bir yörünge ile giriş yapan nesne, sergilediği fiziksel ve devinimsel özellikler bakımından hem asteroit hem de kuyruklu yıldız karakteristikle

Iapetus, Satürn gezegeninin doğal uydularından biridir. Yüksek eğimli yörüngesi, yüzeyinin iki belirgin yarımküreye ayrılmasıyla ortaya çıkan keskin parlaklık farkı ve ekvatoru boyunca uzanan sıra dışı sırt yapısı ile tanımlanır. Satürn sistemindeki büyük uydular arasında, yüzey morfolojisi ve yörünge özellikleri bakımından ayırt edici bir konuma sahiptir. Keşif ve İsimlendirme Keşif Tarihi ve Gözlem Iapetus, Satürn’ün uydularının sistematik olarak tanımlanmaya başlandığı erken dönem astronomi ç

Ali Kuşçu, Semerkant’ta doğmuş; gökyüzüne olan merakı sayesinde Osmanlı döneminin en büyük astronom (gök bilimci) ve matematikçilerinden biri olmuş bir bilim insanıdır. Ay’ın haritasını o kadar iyi çizmiştir ki, bugün Ay’daki bir bölgeye onun adı verilmiştir. Kuşçu’nun Lakabı Nereden Geliyor? Ali Kuşçu’nun asıl adı Ali bin Muhammed’dir. Peki, neden ona "Kuşçu" diyorlardı? Çünkü babası, dönemin büyük hükümdarı ve gök bilimcisi Uluğ Bey’in doğancısıydı (av kuşlarına bakan kişi). Ali, babasının bu