`giysi` ile İlgili Madde Sonuçları

Aba, hayvansal liflerden elde edilen ipliklerle dokunan geleneksel bir kumaş ve bu kumaştan üretilen giysileri ifade eden bir terimdir. Dokuma tekniğiyle üretilen kalın yapılı bir tekstil ürünü olarak tanımlanmaktadır. Tarihsel süreçte geleneksel üst giyim unsurları arasında yer almıştır. Üretimi, geleneksel dokumacılık faaliyetleri kapsamında gerçekleştirilmektedir. Aba, halk kültürü içinde değerlendirilen geleneksel giyim unsurları arasında bulunmaktadır. Hammadde ve Yapısal Özellikler Aba dok

Köken Arapça hlˁ kökünden gelen hilˁa(t) (خلعة) “her türlü giysi, özellikle ödül ve onurlandırma için hediye edilen giysi” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Arapça halaˁa (خلع) “(giysi) çıkardı, soydu” fiilinin fi'la(t) vezninde ism-i merresidir. Kullanım Alanları Tarih: Osmanlı Devleti'nde sadrazam, vezir, kadı, elçi gibi makamlara atananlara veya görevden alınanlara padişah adına gönderilen giysilere “hil’at” denirdi. Saray Protokolü: Tahta çıkışlar, zaferler, görev değişiklikleri veya itibar a

Köken Urba kelimesi, İtalyanca roba “eşya, bagaj,uzun etekli giysi” sözcüğünden alıntıdır. Kullanım Alanları Giysi /elbise: Kıyafet, üst baş, giyecek anlamında kullanılır.

Köken Esvap kelimesi, Arapça kökenli olup "giysi" anlamını taşır. Arapça s̠vb kökünden gelen ˀes̠vāb (أثواب) sözcüğünden alıntıdır ve "giyinilen şeyler, giysi" anlamına gelir. Bu sözcük, Arapça s̠avb (ثوب) "kaftan, tek parça kumaştan oluşan dikişsiz giysi" sözcüğünün efˁāl vezninde çoğuludur. Kullanım Alanları Esvap kelimesi, özellikle eski metinlerde, edebi eserlerde ve günlük dilde giyim kuşamı ifade etmek üzere kullanılır: Giyim ve Kuşam: Bir kişinin sahip olduğu veya giydiği tüm giyim eşyala

Köken Kazak kelimesi, Türkçede iki farklı köken ve anlam katmanına sahip bir sözcük olarak dikkat çeker. Birincisi, Orta Türkçe’de “başı tıraşlı, başıboş, avare, akıncı” anlamlarıyla kullanılan ve Eski Türkçedeki kaz- fiilinden Türkiye Türkçesi'nin +(g)Ak ekiyle türeyen yerli bir kelimedir; bu biçimiyle özellikle Avrasya bozkırlarında serbest savaşçı ya da Tatar akıncısını tanımlamak için kullanılmıştır. İkinci olarak ise Fransızca casaque üzerinden Türkçeye geçmiş olan ve Rusça kozak’ (козакъ)