`garibname` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Arapçada "onda bir" veya "üründen alınan onda bir vergi" manasına gelen 'şr kökünden türeyen 'uşr (عشر) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Bu kelime, Arapça fu'l vezninde bir masdardır. Türkçede yazılı olarak tespit edilen en eski kullanımı, 1330 tarihli Âşık Paşa'nın Garib-name adlı eserinde geçen "hem zekâtın vire ol hem öşrini" dizesidir. Kullanım Alanları Tarih: Osmanlı ve İslam iktisat tarihinde, köylüden tarımsal üretim üzerinden onda bir nispetinde toplanan temel bir vergi türü olarak

Aşık Paşa, 1272 yılında Nevşehir’in Arapsun (bugünkü Gülşehir) ilçesinde doğmuş, 1332’de Kırşehir’de vefat etmiştir. Asıl adı Ali olan Aşık Paşa, hem bir şair hem de bir mutasavvıftır (tasavvufla ilgilenen kişi). Adının sonuna eklenen “Paşa” lakabı, onun babasının ilk oğlu olduğunu gösterir. Aşık Paşa, eserlerinde öz Türkçe kullanarak halkın anlayabileceği bir dilde yazmıştır. En önemli eseri Garibname adlı büyük bir eserdir. Ayrıca Fakrname, Vasf-ı Hal, Hikâye, Kimya Risalesi, Risâle fî Beyâni’

Köken Arapça s̠ny kökünden türeyen istis̠nāˀ (اِستثناء) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Sözcük, "gidiş yönünün zıddına dönme, yeminden haklı bir gerekçeyle cayma, kural dışı olma ve dışarıda tutma" anlamlarını kapsamaktadır. Arapçada "ikiledi, katladı, büktü, çift kıldı" anlamına gelen s̠anā (ثنا) fiilinin istifˁāl vezninde onuncu (X.) masdarı olarak biçimlenmiştir. Kullanım Alanları Genel ve Güncel Dil: Bir kimseyi ya da şeyi benzerlerinden ayrı tutma veya ayrı tutulma eylemini karşılamak amacı