`fikih` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Ahkâm kelimesi, Türkçeye Arapçadan geçmiş bir sözcüktür. Arapçada "yargı, hüküm" anlamına gelen ḥukm kelimesinin çoğuludur. Kullanım Alanları Hukuki ve İdari Bağlam: Kanun metinlerinde, resmi sözleşmelerde, uluslararası antlaşmalarda veya kurumsal mevzuatlarda; belirli bir konuyu, işleyişi, yasal zorunluluğu veya yaptırımı oluşturan maddelerin, kuralların ve emredici kararların bütününü ifade etmek amacıyla kullanılır. Gündelik Dil ve Mecaz Bağlamı: Toplumsal yaşamda ve günlük konuşma dili

Köken Arapça kökenli bir kelimedir. Kelimenin kökeni Arapça "dinlendirmek" anlamına gelen tervіḥ kelimesine dayanmaktadır. Teravih kelimesi, tervіḥa kelimesinin çoğul halidir. Kullanım Alanları Fıkıh ve İbadet Literatürü: İslam hukuku metinlerinde ve ilmihallerde; namazın vaktini, rekat sayısını ve cemaatle icra edilme hükümlerini tanımlayan teknik bir terim olarak kullanılır. Sosyal ve Kültür Tarihi Kaynakları: Ramazan geleneklerini, cami merkezli toplumsal hareketliliği ve dini ritüelleri nesn

İhsan Şenocak, 1974 yılında Samsun'da dünyaya gelmiş İslam hukuku alanında doktorasını tamamlamış bir araştırmacı, yazar ve ilahiyatçıdır. Samsun ilinde bulunan İFAM'ın da (İlmi ve Fikri Araştırmalar Merkezi Vakfı) kurucu başkanıdır. 【1】Evli olan İhsan Şenocak, dört çocuk babasıdır. Araştırma ve eğitim çalışmalarını Samsun'daki merkezinde sürdürmektedir.【2】 Eğitim Hayatı 1974 yılında Samsun’da doğmuştur. İlköğrenimini tamamladıktan sonra hafızlık eğitimi almıştır. Ortaöğrenimini 1994 yılında Sam

Köken Arapça r-ğ-b (رغب) kökünden türeyen ve "arzulanan, rağbet edilen şey, değerli hediye" anlamındaki rağībe (رغيبة) kelimesinin çoğuludur (reğā’ib).“Regaip,” Nişanyan Sözlük, Erişim tarihi 21 Aralık 2025, https://www.nisanyansozluk.com/kelime/regaip ">【1】 Kullanım Alanları Dinî Zaman ve Gece Adı Olarak Kullanımı: Regaip kelimesi, İslâm dinî terminolojisinde hicrî takvime göre Recep ayının ilk perşembesini cumaya bağlayan geceyi tanımlamak için kullanılır. Belirli bir zaman dilimini ve bu z

Bazı çalışmalar vardır ki insanlar sadece ortaya konulan ürüne bakar; arka planında nasıl bir yazım sürecinden geçtiğini ve nasıl bir kurgu ile şekillendiğini çoğu zaman bilemezler. İslâm Düşünce Atlası da arkasında birçok yol arkadaşının emeği ve hayaliyle ortaya çıkan bir projedir. Zira bu tarz çalışmaların hayalini kurmak için “gerçek varlığa” sahip insanlara ihtiyaç vardır. Atlasın hikâyesini araştırma imkânı bulduğumda, doğrusu basına yansımayan bir yaşanmışlıkla karşılaştım. Kim derdi ki b

Köken Arapça "fḳh" kökünden gelen fiḳh, "teşrih etme, kavrama, ilim" ve "islami hukuk ilmi” anlamlarına gelen sözcükten alıntıdır. Bu sözcük İbranice "pḳḥ" kökünden gelen "pāḳaḥ", “yarma, açma (göz açma, çiçek açma)” sözcüğünden alıntıdır. Kullanım Alanları Dini Bilgi ve Anlayış: Kur'an ve hadis merkezli dinî bilgiyi ve anlayışı ifade eder. İslam Hukuku: Fıkıh, İslam hukukunun kapsamını ve uygulanmasını inceleyen bir disiplindir. Bu bağlamda, Müslümanların günlük hayatlarında ibadetlerini nasıl

Medineli olup 60 (679) yılı civarında doğduğu zikredilmiştir. Hz. Âişe’nin dayısı olan babası Münkedir sahâbîdir; ancak onun sahâbî olmadığını söyleyenler de bulunmaktadır (İbn Abdülber, III, 533). Amcası Rebîa, kardeşleri Ebû Bekir ve Ömer Hicaz bölgesinin tanınmış fakihlerindendir. Münkedir’in Hz. Âişe’den yardım istediği, onun verdiği para ile satın aldığı câriyeden Muhammed, Ebû Bekir ve Ömer adlı oğullarının dünyaya geldiği kaydedilmektedir. İbnü’l-Münkedir Abdullah b. Abbas, Abdullah b. Öm

Sözlükte “ayak izi, kalıntı, kalemle çizme, işaret koyma” anlamlarındaki resm kökünden türeyen resim “bir şeyin çizgi veya boya ile kâğıt, bez, tahta gibi düz bir satıh üzerine yapılan şekli, bunu yapmak için gerekli yöntemleri öğreten sanat; fotoğraf” mânalarına gelir; resim sanatıyla uğraşan kişiye ressâm denir. Resim kelimesi Arapça kökenli olmakla birlikte klasik Arapça’da resim ve resim yapma karşılığı olarak daha çok sûret (çoğulu suver) ve tasvîr kullanılır. Sûret ve suver yanında aynı kö

“Evlenmeleri câiz olan iki kişinin birbiriyle evlenmeyi karşılıklı olarak vaad etmesi” anlamına gelen nişan (nişanlanma) ve bunun sonucunda ortaya çıkan nişanlılık ilişkisine hemen bütün toplumlarda rastlanır. Evlilik bağı kurulmadan önce nişanlanma sözleşmesi yapılması eski Türkler’de de görülür. İlk dönem Arap-İslâm toplumlarında ise bir merasim şeklinde nişanlanma pek yaygın değildi. Eski Roma, Cermen ve kilise hukuklarında nişanlanmaya yer verilmiştir. Ortaçağ kilise hukukunda nişanlanma, ta

994 (1586) yılında Mısır’ın Menûfiye bölgesinde Menûfülulyâ’nın (bugünkü Menûf) karşısında bulunan Şübrâbilûle beldesinde doğdu. Bu yer halk arasında Şürünbilâle/Şürünbülâle şeklinde telaffuz edildiğinden nisbesi Şürünbülâlî diye okunagelmiştir (Muhibbî, II, 39; Tahtâvî, s. 8; Muhammed Remzî, III, 100, 219). Şürünbülâlî, henüz küçük yaşta iken babası tarafından götürüldüğü Kahire’de ilk eğitimini aldı. Muhammed b. Hüseyin el-Hamevî, Abdullah en-Nahrîrî, Muhammed b. Mansûr el-Muhibbî, Ahmed b. Mu