`farsedebiyati` ile İlgili Madde Sonuçları

1176’da (1762-63) Hoy şehrinde doğdu. Türkçe konuşan Kürt asıllı Dünbülî aşiretine mensuptur. Aşiret uzun zamandan beri Hoy ve Batı Azerbaycan’ın Selmâs şehrine hâkim bulunuyordu. Dünbülî aşiretinin liderlerinden olan babası Necef Kulı Han, Nâdir Şah’ın seferlerine katılmış, 1155’te (1742) Tebriz beylerbeyi olmuş, Kerim Han Zend döneminde de aynı göreve getirilmiştir (1176/1762-63). Siyasî sebeplerden dolayı Kerim Han Zend, Dünbülî ailesini Şîraz’a sürgün edince Abdürrezzâk Bîg de henüz on yaşın

843’te (1439) İsfahan’da doğdu. Kaynaklarda Hâmidî-i İsfahânî, Molla Hâmidî, Mevlânâ Hâmidî ve Hâmidî-i Acem diye anılır. Öğrenimini doğduğu yerde tamamladıktan sonra bir müddet Bakü’de Şirvanşahlar sarayında bulundu. Divanında yer alan iki kasideden, Hâmidî’nin 865 (1461) yılı kışında Kastamonu’da İsfendiyaroğlu İsmâil Bey ve aynı yılın baharında Bursa’da Fâtih Sultan Mehmed’in sadrazamı Mahmud Paşa ile karşılaştığı anlaşılmaktadır. Mahmud Paşa için yazdığı kasidenin başlığında bunun Anadolu’da

Tahran’da doğdu. Aslen Mâzenderanlı olan ailesinden birçok kişi Kaçarlar döneminin divan teşkilâtında görev yapmıştı. Hânlerî nisbesi dedesi “hanlar hanı”ndan gelmektedir. İlk eğitimini babası Ebü’l-Hasan İ‘tisâmüddevle’den aldı; daha sonra dârülfünunu ve Tahran Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’ni bitirdi (1932). İlk makalesi henüz öğrenciyken İḳdâm gazetesinde yayımlandı. Bedîüzzaman Fürûzanfer, Bahâr, Saîd-i Nefîsî ve Abbas İkbâl-i Âştiyânî gibi üstatlardan ders aldı. Fürûzanfer’in danışmanlığı

VII. (XIII.) yüzyılın ikinci yarısı ile VIII. (XIV.) yüzyılın ilk yarısı arasında yaşamıştır. Ailesinin mesleği olan çini işlemeciliğine rağbet etmeyip öğrenim görmeyi tercih eden ve hükümdarların emrinde münşîler arasında yer almayı başaran Kâşânî’nin bu görevine hangi hükümdar döneminde başladığı bilinmemektedir. Dönemin ünlü veziri Reşîdüddin Fazlullāh-ı Hemedânî’nin Câmiʿu’t-tevârîḫ’ini 710’da (1310) tamamlaması ve Olcaytu dönemini (1304-1316) yazma görevini de Kâşânî’ye vermesi dikkate alın

Köken Farsça kökenli bir kelimedir. Farsça yüzün iki yanından sarkan saç anlamındaki zulf (زُلْف) kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Kullanım Alanları Edebî dil: Osmanlı ve divan şiirinde sevgilinin saçlarının güzelliğini betimlemek için yoğun kullanılır. Halk edebiyatı: Türk halk şiirinde sevgi ve güzellik temalarını yansıtır. Gündelik kullanım: Daha çok eski metinlerde rastlanır, modern Türkçede nadiren kullanılır.

Tahran’da doğdu. Dönemin tanınmış hekimlerinden Nâzımü’l-etıbbâ Ali Ekber Nefîsî’nin oğludur. İlk eğitimini babasının kurduğu Medrese-i Şeref’te, daha sonra Medrese-i İlmiyye’de aldı. Orta öğrenimini 1909’da kardeşi Hasan ile birlikte gittiği İsviçre’nin Neuchatel şehrindeki College Latin’de tamamladı. Ailesi kendisinden tıp okumasını isteyince bu eğitime yönelik olarak Grekçe ve Latince öğrenmeye başladı; bir yıl sonra da kardeşiyle birlikte Paris’e geçerek eğitimine orada devam etti. Fransa’da

Doğum ve ölüm tarihleri kesin olarak bilinmediği gibi hayatı hakkında gerek tezkirelerin verdiği bilgiler gerekse yapılan yeni araştırmalarda elde edilen sonuçlar yeterli değildir; son derece sınırlı da olsa hayatına dair en sağlıklı bilgiler kendi eserlerindeki bazı ifadelere dayanmaktadır. Genel kanaat 535-540 (1141-1145) yılları arasında dünyaya geldiği yönündedir. UNESCO, 1141 tarihini esas kabul ederek şairin doğumunun 850. yılına rastlayan 1991 yılını Nizâmî yılı ilân etmiştir. Türk bir ba

Asıl adı Mahmud’dur. Şuarâ tezkirelerinde Karamanlı olduğu kaydedilmektedir. Helâkî müstaidlik seviyesine ulaştıktan sonra medreseden ayrılarak imamlık yapmaya başladı. İstanbul’da ve daha sonra gidip yerleştiği Bursa Yarhisarı’nda ölümüne kadar imamlık görevini sürdürdü. Helâkî, gözleri iyi görmediğinden çevresindekilerce Selmân-ı Sâvecî’ye ve Timurlu Hükümdarı Şâhruh devri şairlerinden Ârifî’ye benzetilmiştir (Âşık Çelebi, vr. 75a-b). Gözlerinin iyi görmediğini bazı rubâîlerinde kendisi de dil

10 Aralık 1886’da Meşhed’de doğdu. Babası zamanın önde gelen bilgin ve şairlerinden olup, Sabûrî mahlası ile şiir yazan ve sonradan “melikü’ş-şuarâ” unvanını kazanan Hâc Muhammed Bâkır-ı Kâşânî’dir. Bahâr mahlasını, babasını ziyarete geldiği sırada (1300/1882-83) ölen şair Mirza Nasrullah Bahâr-ı Şirvânî’den aldı. Annesi aslen Kafkasyalı müslüman bir Gürcü ailesine mensuptur. Bahâr ilk öğrenimini babasının yanında tamamladı. 1904 yılında babası ölünce Meşhed’in tanınmış bilgini Edîb-i Nîsâbûrî’n

Farsça Dilbilgisi (Persian Linguistics) is a linguistic work authored by Nimet Yıldırım. Published in February 2024 as part of Dergâh Publications' Persian Literature series, the work aims to provide a comprehensive and systematic presentation of Persian linguistics. Subject The book is organized into four main sections: The Persian Alphabet and Sounds: The Persian writing system, phonemes, and orthographic signs are introduced. Parts of Speech: Linguistic categories such as nouns, verbs, adject