`evlat` ile İlgili Madde Sonuçları

KökenÇocuk sözcüğü, Eski Türkçedeki çocuk biçiminden gelmektedir ve başlangıçta “yavru”, özellikle “domuz yavrusu” anlamında kullanılmıştır. Kelimenin kökeni, doğrudan çocuk dilinden türeyen bir ekspresif (duygusal ve ses yansılı) sözcüktür. Eski Türkçedeki çıçamuk (“küçük parmak”) ve çıpçık/çıpçuk (“serçe kuşu”) örneklerinde olduğu gibi, kelimenin kökü küçüklüğü, sevimliliği ve narinliği çağrıştıran ses tekrarlarından oluşur. Türkçede zamanla anlam genişlemesine uğrayarak genel olarak “yavru in

Köken"Bala" kelimesi, Türkçe kökenli bir sözcük olarak kabul edilir. Ancak bazı etimolojik çalışmalarda, kelimenin Sanskritçe kökenli olduğu ve "bāla" (oğlan çocuğu, genç) anlamından türediği belirtilmiştir. Bu köken, Orta Asya halklarının diline de yayılmıştır ve Türkçe'de "çocuk" anlamında kullanılmaktadır.Kullanım AlanlarıCoğrafi isim: Ankara'nın Bala ilçesi.Günlük dil: Çocuk veya yavru anlamında kullanılır.Edebiyat: Çocukluk veya gençlik temalarını ifade eden metinlerde yer alabilir.Alt ve Y

"Eledim Eledim Höllük Eledim" adlı türkü, Erzurum'da yaşanan acı bir olayın sonucunda ortaya çıkmış ve zamanla geniş kitlelerce bilinir hâle gelmiş bir türküdür.Türkünün HikâyesiHikâyenin merkezinde, uzun süre çocuk sahibi olamayan bir çift yer almaktadır. Çift, bu süreçte yaşadıkları umutsuzluğa rağmen evlat sahibi olma isteklerinden vazgeçmemiş ve son çare olarak bir erkek çocuğu evlat edinmiştir. Ancak bu dönemde aileyi başka bir kayıp beklemektedir. Genç baba, evlatlıklarının büyümesini göre

KökenArapça "ḏrr" kökünden gelen "ḏurriyya(t)" sözcüğünden türetilmiştir. Bu sözcük, "tohum saçmak" anlamındaki "ḏarra" fiilinin +īya(t) ekinden türetilmiş bir masdardır.Kullanım AlanlarıSoy ve nesil ile ilgili konuşmaların yanı sıra, ailevi ve tarihi bağlamda da kullanılır. Ayrıca "zürriyet görmek" ifadesi, neslin devamını sağlamak anlamında mecaz kullanılır.