`edebiyatduraklari` ile İlgili Madde Sonuçları

Küçükken ağaçlara sarılıp ne kadar büyüdüğümü hesaplamaya çalışırdım. Kollarımı sardığımda ellerim birbirine kavuşsa, dünyanın en mutlu çocuğu olacaktım. Hiçbir şey umurumda değildi; bayramlık elbiseme karıncalar doluşmuş, kollarım ağacın kovuğuyla kesilmiş, canım hafiften yanıyor… Ama ben yine de tıfıl bir ağaç seçip “büyüdüm işte” diyerek kendimi kandırıyordum. Bazen, güneşin soluğumu kuruttuğu yaz günlerinde, epeyce yaşlı bir çınar ağacıyla göz göze gelir; mataramdaki yarım kalmış suyumu onun