`edebi-dil` ile İlgili Madde Sonuçları

KökenFarsça kökenli bir kelimedir. Farsça yüzün iki yanından sarkan saç anlamındaki zulf (زُلْف) kelimesinden Türkçeye geçmiştir.Kullanım AlanlarıEdebî dil: Osmanlı ve divan şiirinde sevgilinin saçlarının güzelliğini betimlemek için yoğun kullanılır.Halk edebiyatı: Türk halk şiirinde sevgi ve güzellik temalarını yansıtır.Gündelik kullanım: Daha çok eski metinlerde rastlanır, modern Türkçede nadiren kullanılır.

Köken Arapça ḥaṣala حَصَلَ “vuku bulmak, elde edilmek” kökünden türeyip ḥuṣūl حُصُول “meydana gelme, oluşma, elde etme” sözcüğünden alıntıdır.Kullanım AlanlarıEdebî Dil ve Klasik Türkçe: Şiir ve nesirde mecaz anlamda bir sonucun doğuşunu belirtmekte kullanılmıştır.Hukuk ve Resmî Yazışma: “Husûl bulmak” kalıbıyla, bir olayın ya da durumun gerçekleştiğini ifade etmek için tercih edilir.Duygusal ve Ruhsal Durumlar: İçsel hallerin açıklanmasında da soyut anlamıyla yer bulur.

KökenArapça kökenli bir kelimedir. Mahcuz kelimesi (ﻣﺤﺠﻮﺯ), Arapça hacz kelimesinden türemiştir.Kullanım AlanlarıHukuk ve İcra Takipleri: Mahcuz terimi, icra ve iflas hukukunda sıkça kullanılır. Borçluya ait bir mal veya hak, alacaklının talebi ve mahkeme kararıyla haczedildiğinde “mahcuz mal” statüsüne girer.Tapu ve Emlak İşlemleri: Üzerinde ipotek, haciz gibi resmî kısıtlama bulunan taşınmaz mallar için kullanılır: “Mahcuz taşınmaz”.İhale ve Satış Süreçleri: Haciz yoluyla el konulan malların a