
Bengal Kıtlığı, 1769–1773 yılları arasında Britanya Doğu Hindistan Şirketi’nin (East India Company – EIC) idaresi altındaki Bengal bölgesinde meydana gelen geniş çaplı bir açlık felaketidir. 1770 yılı, kıtlığın doruk noktası olarak kabul edilir. Olay, Güney Asya tarihindeki en yıkıcı sosyo-ekonomik felaketlerden biri olarak değerlendirilmektedir. Kıtlık yalnızca doğal koşullardan değil, aynı zamanda sömürge yönetiminin uyguladığı ekonomik ve idari politikaların sonuçlarından da kaynaklanmıştır.
TR
Yeşim Can
Batıdan Bengladeş Devleti ile Batı Bengal eyaleti, kuzeyden Butan Devleti ile Arunaçal-Pradeş Birliği, doğudan Nagaland ve Manipûr, güneyden de Megalaya, Tripura eyaletleri ve Mizoram Birliği ile çevrilmiştir. Kuzeyde Himalaya dağları, güneyde Şillong yaylası arasında 78.500 km2’lik bir alanı kaplayan Asam, Brahmaputra ve kollarının suladığı geniş bir vadi üzerinde bulunmaktadır; merkezi Gevhati’dir. Himalayalar’ın eteklerinde yer alan dar bir boğazla kuzeybatıdan Hindistan yarımadasına bağlanır
TRİslam Ansiklopedisi