`divan` ile İlgili Madde Sonuçları

Hayâlî Dîvânı is a critical edition published by Akçağ Yayınları by Ali Nihat Tarlan, a scholar of Turkish literature and one of the founding figures in the field of classical literature. The first edition was originally published in 1945 by a different publisher. This work is regarded as the first critical edition among the divans prepared by Tarlan. The initial edition titled Hayali Bey Divanı was prepared using a full transcription method, while the subsequent edition titled Hayali Divanı was

KökenKerevet sözcüğü, Yunanca "şilte, yatak, döşek" anlamlarına gelen kreváti κρεβάτι sözcüğünden alınmıştır. Kreváti κρεβάτι sözcüğü ise Eski Yunanca aynı anlamdaki krábbatos κράββaτος sözcüğünden evrilmiştir.Kullanım AlanlarıEdebiyat: Halk hikayelerinde, masalların sonunda "onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine" şeklinde mecaz anlamda kullanılmaktadır.Gündelik Dil: Güncel konuşma dilinde sıklıkla kullanılmamakla beraber, üzerinde oturulan veya yatılan, yerden yüksek geleneksel tahta div

Divan edebiyatının özgün şairlerinden biri olan Şeyh Gâlib, bu gazelinde alışılmış aşk anlayışına farklı bir gözle yaklaşır. Gelenekte âşık, sevgilinin cefalarına katlanır, bundan şikâyet etse de asla vazgeçmez. Oysa bu beyitlerde gördüğümüz âşık, sevgilinin zulmünden usanmış, ona sırt çevirmeye hazırlanan bir kişidir.GazelGönül ders-i gamın çokdan unutdu hâtırın hôş tutO murgı başka bir sayyâd tutdu hâtırın hôş tutSeninle ey sitem-hû germ-ülfet olmayız artıkSoğuk sözler beni cândan soğutdu hâtı

Eski Türkçe Yeni Zaman, Abdullah Uğur ve Ensar Karagöz tarafından kaleme alınan ve Dergâh Yayınları tarafından Mayıs 2024’te yayımlanan bir eserdir. Kitap, Şeyh Mehmed Râşid Efendi’nin “sırf Türkçe” kelimelerle yazılmış Dîvân’ını merkeze alarak, Geç Osmanlı ve Erken Cumhuriyet döneminin dil ve tasavvuf kültürünü inceler.KonuEserde, Şeyh Mehmed Râşid Efendi’nin hayatı, ailesi ve dil meselelerine dair bilgiler sunulmaktadır. Râşid Efendi’nin, çoğu Türk dili ve sözlük bilimi ile ilgili olan eserler

Old Turkish New Age is a work authored by Abdullah Uğur and Ensar Karagöz and published by Dergâh Yayınları in May 2024. The book centers on Sheikh Mehmed Râşid Efendi’s Dîvân, written exclusively in “pure Turkish,” and examines the language and Sufi culture of the late Ottoman and early Republican periods.SubjectThe work presents information on the life and family of Sheikh Mehmed Râşid Efendi, as well as his views on linguistic issues. General information is provided about Râşid Efendi’s works

A beyit is a metrical unit in literature consisting of two lines that form a meaningful whole. Particularly in Divan literature, beyits serve as the fundamental building blocks of poetry. Each beyit can constitute a self-contained unit of meaning or function as part of a larger composition. Poets have skillfully employed beyits to explore a wide range of themes such as love, nature, philosophy, and Sufism. Despite their brevity, beyits hold a special place due to their capacity to convey intense

One of the original poets of Divan literature, Şeyh Gâlib approaches the conventional understanding of love with a different perspective in this gazel. In tradition, the lover endures the sufferings of the beloved, and though he may complain, he never abandons them. Yet in these verses, the lover we encounter is weary of the beloved’s cruelty and is preparing to turn away from them.GazelThe heart has long forgotten the lesson of sorrow; cherish your favorThat nightingale has been claimed by anot

KökenKelime, Eski Türkçede yōl olarak kullanılmıştır. Türkçenin en eski metinlerinde yer alan kelimelerden biridir ve "geçit, güzergâh, gidilecek yer" anlamlarını taşımaktadır.Kelimenin tarihî güzergâh anlamıyla bağlantılı olarak, Osmanlı döneminde önemli yolların bazen divan kelimesiyle anıldığı görülmektedir. Divan, Arapça ديوان (dīwān) sözcüğünden alınmıştır. Bu sözcük, Orta Farsça dīvān ("yazı kurulu, sekretarya") kelimesinden gelir ve Eski Farsçada dipi-vahana (“yazı evi”) biçiminden evrilm

KökenKelime, Arapça ديوان (dīwān) sözcüğünden alınmıştır. Bu sözcük, Orta Farsça dīvān ("yazı kurulu, sekretarya") kelimesinden gelir ve Eski Farsça’da dipi-vahana (“yazı evi”) biçiminden evrilmiştir. Aynı zamanda Akatça duppu ("yazı tableti") kelimesiyle eş kökenlidir.Kelimenin farklı anlamları, tarihsel süreç içinde genişleyerek danışma meclisi, resmî defter, şiir koleksiyonu ve mobilya gibi çeşitli bağlamlarda kullanılmıştır.Kullanım AlanlarıMobilya kültürü: Geleneksel Türk ve Osmanlı evlerin

Beyit, edebiyatta iki dizeden oluşan anlamlı bir bütünlük taşıyan nazım birimidir. Özellikle Divan edebiyatında beyitler, şiirin temel yapı taşları arasında yer alır. Her beyit, kendi içinde anlamlı bir bütün oluşturabileceği gibi, bir bütünün parçası olarak da değerlendirilebilir. Beyitler, aşk, doğa, felsefe ve tasavvuf gibi pek çok temayı işlemek için şairler tarafından ustalıkla kullanılmıştır. Bu nazım birimi, kısa olmasına rağmen yoğun anlamlar, derin duygular ve güçlü imgeler barındırması