`diniterim` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Latince basilica “Roma İmparatorluğu’nda kamu binası” sözcüğünden gelir. Bu sözcük, Eski Yunanca stoa basilikḗ (στοά βασιλική) “kral revakı, kralın mahkeme salonu” ifadesinden alıntıdır. Yunanca basilikḗ, “kral” anlamındaki basileús (βασιλεύς) sözcüğünden -ik ekiyle türetilmiştir. Kullanım Alanları Antik Roma Mimarisi: Bazilika kelimesi, ticaret, yargı veya kamu toplantıları için kullanılan büyük dikdörtgen planlı kamu yapısını ifade eder. Hristiyan Mimarisi: Erken dönem kiliselerin mimari

Köken Arapça miḥrāb “sunak, mabet” anlamındaki sözcükten gelir. Bu kelime, ḥrb köküne dayanır ve Eski Habeşçe (Ge’ez) miḳrāb “tapınak” ile, İbranice ḳrb “adak sunmak” kelimeleriyle ortak kökene sahiptir. Kullanım Alanları Dinî mimari: Cami ve mescitlerde kıble duvarında yer alan kutsal girintiyi adlandırmak için kullanılır. El sanatları ve süsleme: Seccade ve halılarda, dua yönünü simgeleyen kemer biçimli motifleri tanımlamak için kullanılır. Edebî bağlam: Şiir ve divan edebiyatında, sevgilinin

Köken Fransızca cathédrale “piskoposluk makamı olan kilise” sözcüğünden alınmıştır. Bu kelime, Geç Latince cathedralis ecclesia (“piskoposluk kilisesi”) ifadesinden türemiştir. Cathedralis sözcüğü Eski Yunanca kathédra (καθέδρα, “makam, koltuk”) kelimesine dayanır; bu da hedra (ἕδρα, “oturma yeri, taht”) sözcüğünden ve kata- ön ekinden gelir. Kullanım Alanları Dini: Hristiyanlıkta bir piskoposun yönetim merkezi olan ve piskoposluk makamını temsil eden ana kiliseyi tanımlamak için kullanılır. Mim

Tanım Tapınak, isim Dini törenlerin ve ritüellerin gerçekleştirildiği, bir veya birden çok tanrıya ibadet etmek amacıyla inşa edilen kutsal yapı. Köken Kelime, Türkçe tapın- fiilinden türetilmiştir. "Tapınma yeri" anlamında kullanılır. Türkçenin eski dönemlerinde, Orhun Yazıtları gibi kaynaklarda tapı kelimesi benzer bir anlamda geçmektedir. Kullanım Alanları Dini ve Kültürel: Pagan, Hindu, Budist gibi inanışlarda tanrılara adanmış yapılar için kullanılır. Arkeoloji ve Tarih: Antik uygarlıklarda

Tanım Selsebil, isim (Arapça: Salsabīl) Cennetteki içeceklerin sunulduğu su kuyusu veya pınar. Bahçeleri süslemek için yapılan çeşme. Köken Selsebil, Arapça "سلسبيـل" (salsabīl) kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Kur’an-ı Kerim’deki El-ihsan suresinde, “cennete bulunan pınar” anlamında kullanılmıştır. Kullanım Alanları Mimarlık: Bahçeleri süslemek ya da ev içinde suyun şırıltısını dinlemek için yapılan tatlı su çeşmesi için kullanılır. Özellikle cami, türbe ve saraylarda estetik amaçlı olarak sıkl