`dini` ile İlgili Madde Sonuçları

KökenTürban kelimesi Fransızca turban sözcüğünden gelmektedir. Bu sözcük İtalyanca turbante aracılığıyla, Türkçedeki tülbent kelimesinden türetilmiştir. Tülbent ise Farsça dulbend (دلبند‎) kelimesinden gelir ve "başa sarılan ince kumaş" anlamındadır.Kullanım AlanlarıGünlük kullanım: Başörtüsü bağlama biçimlerinden biri olarak kadınlar tarafından kullanılır.Moda ve giyim tarihi: Avrupa’da özellikle 17.–18. yüzyılda oryantalist etkilerle ortaya çıkan başlık biçimidir.Dini ve kültürel bağlam: Günüm

KökenErmenice jamgoç (Ժամկոչ) “kilisede çan çalan görevli” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük, Ermenice jam (ժամ) “saat” ve goç (կոչ) “çağıran, bağıran” sözcüklerinin birleşiminden türetilmiştir. Jam Orta Farsça zamān ya da jamānag “zaman, an” sözcüğünden alınmıştır.Kullanım AlanlarıDini: Hristiyanlıkta kilise törenlerinde görev yapan bir kişi olarak kullanılır.Tarihî: Geçmişte kilise hizmetlerinde yer alan zangoçlar, dini metinlerde ve tarihi anlatılarda yer bulur.Edebiyat: Bazı edebi eserlerde k

KökeniArapça kökenli bir kelimedir. Arapça “hudâ” (هُدى) kelimesinden geçmiştir.Kullanım AlanlarıDinî metinler ve ilahîler: Allah’ın ismi ya da “doğru yol” anlamında doğrudan geçer.Tasavvuf ve halk edebiyatı: Allah’a sığınmayı, teslimiyeti ve manevi arayışı ifade eder.Divan edebiyatı: Mazmun (kalıplaşmış anlam) olarak kullanılır; çoğunlukla “Hak, Tanrı” anlamında.Günlük dil (eski veya şiirsel üsluplu kullanımlar): “Hüda’ya emanet ol”, “Hüda bilir” gibi deyimleşmiş ifadelerde yer alır.

KökenArapça kökenli bir kelimedir. Arapça firḳa (ﻓﺮﻗﻪ) kelimesinden türemiş ve Türkçeye geçmiştir.Kullanım AlanlarıSiyasal tarih ve güncel siyaset yazılarında: Parti veya ideolojik oluşum anlamında geçer, özellikle Osmanlı ve erken Cumhuriyet dönemi terminolojisinde yaygındır.Tarihî belgelerde ve Osmanlıca metinlerde: Siyasi parti anlamında veya ayrışmış düşünce grupları için kullanılır.Sosyolojik ve toplumsal analizlerde: Aynı düşünceyi benimseyen ya da ortak amaç güden insan topluluklarını tan

Kökenİman kelimesi Arapça “īmān” (إيمان) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Bu kelime Arapça ʾ-m-n (امن) kökünden türemiş olup “inanmak, güvenmek, emniyet duymak” anlamlarıyla ilişkilidir. Arapçada āmana fiilinin ifʿāl veznindeki mastarı olan īmān, “inanmak, inanç sahibi olmak” anlamına gelir. Aynı kök, İbranice ve Aramice dillerinde bulunan āmēn (“emin olmak, doğrulamak”) kelimesiyle de akraba kabul edilir.Kullanım Alanlarıİman kavramı başta İslam dini ve dinî literatür olmak üzere farklı bağlamla

Köken Arapça kökenli bir kelimedir. Arapça aynı anlama gelen hasat (ﺣﺼﺎﺩ) kelimesinden türemiş ve Türkçeye geçmiştir.Kullanım AlanlarıTarımda: Ekim yapılan bir arazide, yetişen ürünlerin olgunlaştıktan sonra toplanması süreci olarak kullanılır.Günlük konuşmalarda: Tarla, bağ, bahçe gibi yerlerde ürün toplama zamanı anlatılırken geçer.Haber bültenlerinde: Mevsimlik tarımsal faaliyetlerle ilgili (örneğin buğday, üzüm, zeytin hasadı) haberlerde sıkça yer alır.Belgesellerde ve doğa programlarında: T