`dervis` ile İlgili Madde Sonuçları

Tunceli’s Çemişgezek district is home to İn Delikleri, a uniquely carved site within the rock formations. This place attracts attention for both its historical and natural features. Locally it is also known as “Derviş Hücreleri” or “Urartu Mağaraları”. This site is a cultural treasure that helps us understand how people lived in the past. Where Is It Located? İn Delikleri is situated near the center of Çemişgezek, carved into the high cliffs of the Tahhar Çayı Valley. The complex consists of app

Kolonizatör Türk dervişleri; Osmanlı’nın kuruluş ve yayılma devrinde, adem-i merkeziyetçi bir muhtariyet ve devlet desteğiyle sınır boylarındaki boş, ıssız ve tehlikeli arazileri (arazi-i mevât) kendi el emekleriyle canlandırıp imar eden; buralarda kurdukları zaviyeler vasıtasıyla yol emniyetini, askerî savunmayı, iktisadi üretimi ve kültürel/dinî entegrasyonu gönüllü olarak yürüten müteşebbis tasavvufi kafile reisleri ve gazi-ekinci topluluklardır. Kavram, Türk tarihçiliğinde ilk kez Ömer Lütfi

Tunceli’nin Çemişgezek ilçesinde yer alan İn Delikleri, kayaların içine oyulmuş çok özel bir yerdir. Burası hem tarihî hem de doğal özellikleriyle dikkat çeker. Halk arasında “Derviş Hücreleri” veya “Urartu Mağaraları” diye de bilinir. Bu yer, geçmişte insanların nasıl yaşadığını anlamamıza yardım eden bir kültür hazinesidir. Nerede Bulunur? İn Delikleri, Çemişgezek ilçe merkezine yakın bir yerde, Tahhar Çayı Vadisi’nin yüksek kayalıklarında yer alır. Yaklaşık 20 odadan oluşan bu yapılar, kayala

Ayvaz Dede Şenlikleri (Ajvatovica), Bosna Hersek’te Ayvaz Dede’nin hatırasını yaşatmak amacıyla düzenlenen, dinî ve kültürel nitelikli bir etkinliktir. Şenlikler, Bosna Hersek’in Donji Vakuf Belediyesine bağlı Prusac (Akhisar) kasabası yakınlarında, her yıl haziran ayının son pazar günü gerçekleştirilmektedir. Etkinlikler; toplu yürüyüşler, ziyaretler, dua, ibadet ve geleneksel uygulamalardan oluşmaktadır. Bosna Hersek’te 512'nci Ayvaz Dede Şenlikleri (TRT Haber) " youtube-video-element-format="

Köken “Kalender” kelimesi Türkçeye Farsçadan geçmiş olup kökeni İran coğrafyasına ve oradaki dervişlik tarikatlarına dayanmaktadır. Farsçadaki “ḳalender” (قلندر) kelimesi, dünyevi zeklerden uzak, toplumsal normların dışında, özgür ve gösterişsiz yaşamı benimseyen dervişleri tanımlamak için kullanılmıştır. Zamanla yalnızca bir tasavvuf terimi olmaktan çıkmış, kişilik özelliklerini tanımlayan bir kavrama dönüşmüştür. Kullanım Alanları Günlük Kullanım: Gösterişsiz, sade bir yaşamı benimseyen ve yaş

Köken Farsça kökenli bir kelimedir. Çilehane (ﭼﻠﻪ ﺧﺎﻧﻪ) kelimesi, Farsça çile ve “ev, yer” anlamına gelen ḫāne kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur. Kullanım Alanları Tasavvufî metinlerde ve tarihî kaynaklarda: Dervişlerin nefis terbiyesi, ibadet ve inziva amacıyla içine kapanıp uzun süre kaldıkları mekânları tanımlamak için kullanılır. Mevlevihane, dergâh ve tekke tanıtımlarında: Bu yapılarda bulunan özel, küçük odalar veya hücreler anlatılırken geçer. Mimari ve kültürel miras belgelerinde: O

Köken Zakir kelimesi, Arapçadaki zākir sözcüğünden Türkçeye geçmiştir ve “zikreden” yani anan, özellikle Allah’ı dil ile anan kişi anlamına gelir. Bu kelime, “hatırlamak, anmak, zikretmek” anlamındaki ḏakara fiilinden türetilmiştir. ḏākir yapısı, Arapçada etken fiil sıfatı oluşturan fāˁil veznindedir. Dolayısıyla, zakir sözcüğü hem dilsel bir eylemi gerçekleştiren kişiyi hem de tasavvufi bağlamda bu eyleme sürekli devam eden kimseyi ifade eder. Kullanım Alanları Tasavvuf ve Dini Literatür: Allah

2011 yılında vizyona giren Yunus Emre: Aşkın Sesi, 13. yüzyılda Anadolu’da yaşamış olan mutasavvıf şair Yunus Emre’nin hayatını ve tasavvufi yolculuğunu konu alan biyografik nitelikte bir sinema filmidir. Yönetmenliğini Kürşat Kızbaz’ın üstlendiği yapım, Yunus Emre’nin bireysel dönüşümünü ve dönemin sosyal yapısı içindeki konumunu dramatik bir kurgu içerisinde işler. Film, tasavvufi düşüncenin sinema aracılığıyla aktarılmasına yönelik Türkiye'deki örnekler arasında yer almaktadır. Konusu Film, A

Released in 2011, Yunus Emre: The Voice of Love is a biographical film that portrays the life and spiritual journey of the 13th-century Anatolian Sufi poet Yunus Emre. Directed by Kürşat Kızbaz, the film narrates Yunus Emre’s transformation and his role within the social fabric of his time through a dramatic storyline. The production is among the examples in Türkiye of conveying Sufi philosophy through cinema. Plot Set during the disintegration period of the Anatolian Seljuk State amidst the dev

Takyeciler Camii, Tokat şehir merkezinde yer alan, Osmanlı döneminden kalma çok eski bir ibadet yeridir. Bu cami, sadece insanların namaz kıldığı bir yer değil; aynı zamanda çevresine yardım eden, insanları bir araya getiren bir merkezdi. Tarihçesi Caminin ne zaman yapıldığı tam olarak bilinmese de, Osmanlı dönemine ait vakıf kayıtlarından 15. yüzyılda var olduğu anlaşılmıştır. “Takye” kelimesi, dervişlerin kaldığı küçük ibadet yerleri anlamına gelir. Bu yüzden caminin adının “Takyeciler” olması