`dergah` ile İlgili Madde Sonuçları

Nur is a contemporary Turkish novel by Mustafa Kutlu, centered on individual spiritual quest. The work explores the inner and Sufi journey of a young woman seeking existential answers amid the chaos of modern urban life. The novel is shaped through the author’s characteristic style, employing a simple yet profound narrative framework. Plot The novel begins when Sinan, an architect, meets Nur, a young and beautiful woman, at the Şeyh Vefa Camii. Nur is also an architect and works at the company o

Destar; a term referring to thin fabrics such as muslin or fine cloth wrapped over headgear like fezzes, sikke, or kavuk. Literally meaning "wrapping" or "head covering," the destar in Ottoman social structure and especially within Sufi tradition was not merely an ordinary garment element; it became a powerful symbol representing an individual’s social status, scholarly rank, position within the order, and spiritual station. Physical Characteristics, Structure, and Material The primary material

Nur, Mustafa Kutlu tarafından kaleme alınan ve bireysel manevî arayışı merkezine alan bir çağdaş Türk romanıdır. Eser, modern şehir hayatının karmaşasında varoluşsal sorulara cevap arayan genç bir kadının, Nur’un içsel ve tasavvufi yolculuğunu konu edinir. Roman, yazarın karakteristik üslubuyla, sade ve derinlikli bir anlatım çerçevesinde şekillenmiştir. Konu Roman, mimar olan Sinan’ın, Şeyh Vefa Camii’nde Nur adında genç ve güzel bir kadınla tanışmasıyla başlar. Nur da bir mimardır ve ünlü bir

Köken Farsça kökenli bir kelimedir. Çilehane (ﭼﻠﻪ ﺧﺎﻧﻪ) kelimesi, Farsça çile ve “ev, yer” anlamına gelen ḫāne kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur. Kullanım Alanları Tasavvufî metinlerde ve tarihî kaynaklarda: Dervişlerin nefis terbiyesi, ibadet ve inziva amacıyla içine kapanıp uzun süre kaldıkları mekânları tanımlamak için kullanılır. Mevlevihane, dergâh ve tekke tanıtımlarında: Bu yapılarda bulunan özel, küçük odalar veya hücreler anlatılırken geçer. Mimari ve kültürel miras belgelerinde: O

Destar; fes, sikke veya kavuk gibi başlıkların üzerine sarılan tülbent ya da ince kumaşlara verilen isimdir. Sözlük anlamı itibarıyla "sarık" veya "başlık" demek olan destar, Osmanlı toplumsal yapısında ve özellikle tasavvuf geleneğinde yalnızca sıradan bir kıyafet unsuru olarak kalmamış; kişinin sosyal statüsünü, ilmi derecesini, tarikat içindeki konumunu ve manevi makamını gösteren güçlü bir sembol hâline gelmiştir. Fiziksel Özellikleri, Yapısı ve Malzemesi Destar yapımında kullanılan temel ma

Mevlevi Sema Törenleri, Mevlevilik geleneğinde musikiyle bütünleşmiş, belirli bir mekânsal düzen içinde icra edilen, sözlü ve sözsüz bölümlerden oluşan bir ibadet şekli ve ayinler bütünüdür. Tören; icraya tahsisli semahane denilen mekânda, postnişinin (şeyh) riyasetinde ve mutrip topluluğunun eşliğinde gerçekleştirilir. Yapısal omurgasını “Mevlevi Ayini (Ayin-i Şerif)” ile sema hareketleri oluşturur. Ayin öncesi hazırlıklar, naat-ı şerif, kudüm darbesi, ney taksimi, devr-i veledî ve devamında se

Kırım’da doğdu. Gençlik yıllarında geldiği İstanbul’da medrese tahsilini bitirdikten sonra Bosna’ya kadı nâibi olarak tayin edildi. Bu sırada Mehmed Efendi adlı bir şeyhe intisap edip görevinden ayrıldı. Şeyhinin vefatının ardından Manastır vilâyetine bağlı Kesriye kasabasına giderek Kādirî şeyhi Hüseyin Hamdi Efendi’nin müridi oldu. Seyrüsülûkünü tamamlayıp hilâfet aldıktan sonra şeyhi tarafından irşad göreviyle önce Üsküp’e, ardından Üsküp civarındaki Köprülü’ye gönderildi. Burhânü’l-ârifîn ad

Farsça’da “kapı” anlamına gelen der kelimesinin sonuna yer bildiren gâh ekinin getirilmesiyle teşkil edilen dergâhın sözlük anlamı “kapı yeri” demektir. Terim olarak birçok İslâm ve müslüman-Türk devletinde, özellikle Selçuklular’da bazan bârgâh ile aynı anlamda ve hükümdar sarayı karşılığında kullanılmıştır (İbn Bîbî, s. 696). Osmanlılar’da daha ziyade dergâh-ı âlî veya dergâh-ı muallâ şeklinde kullanılan bu tabir yine padişah sarayını ifade ederdi. Osmanlılar’da kelimenin “saray” anlamında kul