DâKöken"Dâhî" sözcüğü Arapça kökenlidir. Arapça dhy kökünden türeyen dāhī (داهٍ) “kıvrak zekâlı, tedbirli, zeyrek” anlamına sahiptir. Bu sözcük, Arapça dehā (دها) fiilinin fāˁil vezninde etken fiil sıfatı olarak kullanılmaktadır.19. yüzyıl sonlarına doğru Fransızca génie kelimesinin karşılığı olarak dāhiye terimi önerilmiş, fakat anlam kaymasıyla dāhī sözcüğü bu anlamı üstlenmiştir. Tarihsel kaynaklarda Meninski’nin 1680 tarihli Thesaurus ve Şemseddin Sami’nin 1900 tarihli Kamus-ı Türki adlı eser
TRAyşe İkbal Özsakın
DaKöken“Dahi” bağlacı, Türkiye Türkçesine Eski Türkçedeki “takı” sözcüğünden evrilmiştir. Bu kelime, “eklemek” anlamındaki “tak-” fiilinden, +I(g) ekiyle türetilmiş, zamanla “takı > dakı > daġı > daḫı > dahi” biçimlerini alarak bugünkü haline ulaşmıştır. Anlam olarak başlangıçta “fazla olarak, üstelik, daha, bile, de” gibi kuvvetlendirici işlevler taşırken, günümüzde esasen “de” ve “bile” anlamlarında kullanılmaktadır.Öte yandan “dâhî” ismi, Arapça “dehā’” (üstün zekâ) kökünden türemiş
TRAyşe İkbal Özsakın