`cuz` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Arapça kökenli bir kelimedir. “C-z-y” kökünden türemiş olan “tecezzi”, “bir şeyin bölünmesi, parçalara ayrılması” anlamına gelir. Osmanlı Türkçesi döneminde felsefi metinlerde, kelâm ilminde ve mantık kitaplarında yaygın biçimde kullanılmıştır. Modern Türkçede daha çok akademik ve kavramsal bağlamda kullanılmaktadır. Kullanım Alanları Felsefe: Özellikle metafizik ve varlık felsefesinde, bir şeyin bölünebilir olup olmadığı, tecezzi kavramı üzerinden tartışılır. Tasavvuf: İlahi hakikatlerin

Köken Kelime, Arapça cuzʾ جُزء “bölüm, pay, birim, fasikül” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük, Arapça cazaʾa جَزَأ “böldü, paylaştırdı” fiilinin fuʿl vezninde türetilmiş şeklidir. Kullanım Alanları Günlük dilde “bir şeyin parçası” anlamında yaygın; dinî ve edebî bağlamlarda özel anlamlar taşır (Kur’an cüzü, aruz cüzü).