`biyomalzeme` ile İlgili Madde Sonuçları

Mutlu Özcan (d. 17 Haziran 1969), rekonstrüktif diş hekimliği, dental biyomalzemeler ve adeziv diş hekimliği alanlarında uzmanlaşmış Türk kökenli diş hekimi ve akademisyendir. Klinik ve translasyonel araştırmalar temelinde yürüttüğü bilimsel çalışmalarıyla tanınmakta olup hâlen Zürih Üniversitesi Diş Hekimliği Merkezi Direktörü olarak görev yapmaktadır. Hayatı ve Eğitimi Mutlu Özcan, 17 Haziran 1969 tarihinde doğdu. Diş hekimliği lisans eğitimini 1993 yılında Marmara Üniversitesi Diş Hekimliği F

Gallerimisin, model organizma olarak sıklıkla kullanılan Galleria mellonella (büyük balmumu güvesi) larvalarından izole edilen bir antimikrobiyal peptittir (AMP). Bu peptit, böceklerin doğuştan gelen bağışıklık sisteminin önemli bir bileşenidir ve çeşitli mikroorganizmalara karşı koruyucu bir savunma sağlar. Gallerimisin, özellikle bakteriyel ve fungal patojenlere karşı etkili olduğu gösterilmiş doğal bir antibiyotik benzeri moleküldür. Düşük molekül ağırlığına sahip olması, hızlı sentezlenebilm

Koşinil kırmızısı, Homoptera sınıfının Coccoidea familyasına ait, bilimsel adı Dactylopius coccus Costa olan dişi koşinil böceklerinden elde edilen değerli, doğal bir kırmızı boyar maddedir. Bu renk, ateşin yakıcılığı ile kanın canlılığını birleştiren bir ton olarak tanımlanır ve canlılığı, parlaklığıyla öne çıkar. Koşinil böcekleri, anavatanı Meksika olan, tropikal Güney ve Orta Amerika'da yaşayan ve özellikle Opuntia ile Nopalea türü kaktüsler, bilhassa da Nopalea cochinellifera üzerinde asala

Köken Zirkon kelimesi, dilimize Fransızca zircon sözcüğünden geçmiştir. Kelimenin Avrupa dillerindeki yolculuğu, Almancadaki Zirkon biçimine dayanır; bu kelime de Arapçada “parlak kırmızı renkli bir süs taşı” anlamına gelen zarḳūn (زرقون) kelimesinden alınmıştır. Arapça sözcüğün asıl kökeni ise, Farsçada “ateş rengi” anlamına gelen āzargūn (آزرگون) tamlamasıdır. Bu tamlama, Farsçada āzar (ateş) ile gūn (renk) kelimelerinin birleşmesiyle oluşmuştur ve taşın orijinalde parlak kırmızı rengine doğru

Polimer tabanlı biyomalzemeler, insan vücudundaki canlı doku ve sistemlerle etkileşime girerek bu yapıların işlevlerini yerine getirmek, desteklemek, iyileştirmek veya değiştirmek amacıyla tasarlanmış polimer esaslı materyallerdir. Bu malzemeler, temel bilimler, nanoteknoloji ve biyoteknolojinin bir araya gelmesiyle geliştirilir ve tıp ile mühendislik alanları bir araya getirir. Biyouyumluluk, yani vücut tarafından kabul edilebilirlik, bu malzemelerin en temel gerekliliklerinden biridir. Polimer

Seramik malzemeler, inorganik ve genellikle kristal yapıya sahip, yüksek sıcaklıklarda işlenen, sert, kırılgan ve ısıya dayanıklı malzemelerdir. Elektriksel olarak genellikle yalıtkandırlar. Malzeme biliminin dört ana malzeme grubundan biridir. Seramikler; yapısal dayanım, ısı ve aşınma direnci, kimyasal kararlılık gibi özellikleriyle öne çıkar. Yüksek teknoloji uygulamalarında ve geleneksel uygulamalarda yaygın olarak kullanılır. Malzeme mühendisliğinde seramiklerin mekanik, termal ve elektriks

Titanium (Ti), with the atomic number 22, is a transition metal located in Group 4 of the periodic table. It is characterized by its low density, high strength, and resistance to corrosion. Although abundant in the Earth’s crust, it usually occurs in mineral forms and is rarely found in its pure state. Titanium is considered a strategic element due to its extensive use in industry, aerospace, space technology, biomedical applications, and chemical processes. Discovery In 1791, the British minera

Yenilebilir ambalajlar; gıda maddelerinin üzerine doğrudan uygulanan veya katmanlar arasına yerleştirilen, gıda ile birlikte tüketilebilme özelliğine sahip olan ince tabakalı materyallerdir. Doğal kaynaklardan elde edilen biyopolimerlerden üretilen bu ambalajlar, gıdanın nem kaybını önlemek, gaz alışverişini düzenlemek ve gıda kalitesini muhafaza etmek amacıyla kullanılmaktadır. Geleneksel plastik ambalajlara ek bir koruma sağlayan veya doğrudan onların yerine geçebilen bu teknoloji, biyolojik o

Kuantum noktaları (QD'ler), nanometre boyutunda, genellikle 2 ile 20 nm çapında olan nanokristallerdir. Çoğunlukla yarı iletken malzemelerden yapılırlar, ancak metalik veya metaloid (örneğin silikon) temelli de olabilirler. Birkaç yüz ila birkaç milyon atom içerebilen bu yapılar, boyutlarının değiştirilmesiyle elektronik bant aralıkları ayarlanabildiği için "yapay atomlar" olarak da adlandırılırlar. Özellikler Kuantum noktalarının sıra dışı optik ve elektriksel özellikleri, "kuantum hapsetme" (q