`bicare` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Biçare, Farsça bīçāra (بیچاره) “çaresiz” sözcüğünden alınmıştır. Bu kelime Farsça bī (olumsuzluk bildiren ek) ile çār “çare” kelimelerinin birleşiminden oluşur. Orta Farsça abēzār sözcüğüyle tarihsel bir bağlantısı bulunmaktadır. Kullanım Alanları Günlük Yaşam: Çaresiz, güçsüz veya yardıma muhtaç kişileri ifade etmek için kullanılır. Edebiyat: Şiir ve hikâyelerde acizlik, yalnızlık ve çıkışsızlık duygusunu anlatmak amacıyla yer alır. Sosyal İletişim: Bir kişinin zor ve çözüm bulamadığı dur

Bursa’nın Karaağaç mahallesinde doğdu. Aynı mahalledeki Halvetî Tekkesi şeyhi Yâkub Efendi’nin oğludur. Kur’an kıraati ve hitabet sahalarında Bursa’nın en önemli kişisi olarak bilinen babasının yanında sülûkunu tamamladı ve ondan icâzetnâme aldı. Bu arada dönemin diğer âlimlerinin derslerini takip ederek kendini yetiştirdi. Babasının 17 Cemâziyelevvel 1052’de (13 Ağustos 1642) vefatı üzerine adı geçen tekkenin şeyhliğine getirildi. Dinî eserler bestekârı Gülşenî Kefeli Derviş Abdi Bursa’ya geldi

Köken "Üftâde" kelimesi Farsça kökenlidir. "Düşmek" anlamına gelen "uftaden" kelimesinden türemiştir. Kullanım Alanları Edebiyat: Genellikle şiir ve klasik metinlerde, düşkünlük veya tevazu hâlini anlatmak için kullanılır. Tasavvuf: Dünyevî arzulardan uzaklaşmış, içe yönelmiş dervişleri ve alçakgönüllüleri tanımlar. Günlük Dil: Nadiren mecazî anlamda kullanılır; yorgun, yıpranmış veya kırgın kişi anlamında.

Köken Zavallı kelimesi, Arapça "zawālī" (zeval görmüş, eksilmiş, (güneş) inişe geçmiş) sözcüğünden alıntıdır. Kullanım Alanları Zavallı, zor şartlar altında bulunup bunları değiştirmeye gücü yetmeyen, acınacak durumda olan kimseleri tanımlamak için kullanılır. Ayrıca, bir şeyin ya da kişinin güçsüz, çaresiz olma durumunu ifade etmek için mecaz anlamda da kullanılabilir.