`belge` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Eski Türkçede kan-ıt (tanık, delil) kelimesinden türemiştir. Kullanım Alanları Hukuk: Suç veya masumiyetin ispatında kullanılır. Bilim: Teorileri ve hipotezleri doğrulamak için başvurulan veriler için kullanılır. Tarih ve Arkeoloji: Geçmişe dair somut bulguları ifade etmek için kullanılır.

Köken Arapçadaki fazzalaka kelimesinden türetilmiştir, "belge düzenlemek, yazılı açıklama yapmak" anlamına gelir. Kullanım Alanları Hukuk: Fezleke, dava ve soruşturma süreçlerinde önemli bir resmi belgedir. Savcılık, hakimlik veya emniyet tarafından hazırlanabilir. Tarih: Geçmişteki olayların yazılı kaydı olarak kullanılır. Özellikle Osmanlı döneminde çeşitli yönetimsel işlerde bu tür belgeler düzenlenmiştir. Edebiyat: Özellikle tarihi romanlarda veya ceza hukukuna dair edebi eserlerde fezleke,

Köken İkametgâh, Arapça "ikamet" kelimesi ve Farsça'da "-gâh" ekinin birleşimiyle oluşmuştur. Kullanım Alanları Günlük hayatta genelde "oturulan yer, mesken" anlamlarıyla kullanılmaktadır.

Köken Arapça kökenli bir kelimedir. Arapça ibraz (ﺍﺑﺮﺍﺯ) kelimesi, “gizlendikten sonra ortaya çıkmak” anlamına gelen büruz kelimesinden türemiştir. Kullanım Alanları Hukuk: Belge veya delilin mahkemeye sunulması anlamında kullanılır. Ticaret: Fatura, senet, çek gibi belgelerin ibraz edilmesi sıkça geçer. Günlük Resmî Yazışma: Kimlik ya da evrak gösterme durumlarında kullanılır.

Köken Arapça ws̠ḳ kökünden gelen was̠īḳa(t) (وثيقة) “güvence, delil, belge” anlamına gelir. Was̠aḳa (وثق) fiilinden türemiş olup, “pekiştirmek, sağlamlaştırmak” anlamı taşır. Kullanım Alanları Resmî Belgeler ve Hukuk: Devletin veya bireylerin sahip olduğu resmi evraklar için kullanılır. Tarih ve Araştırmalar: Tarihî metinlerde, geçmişe dair kanıt niteliğinde belgeler için geçer. Ekonomi ve Ticaret: Kıtlık dönemlerinde veya savaş zamanlarında mal dağıtımı için verilen belgeler anlamında kullanılm