`beklenti` ile İlgili Madde Sonuçları

Hayat üç gün derler: Dün, bugün ve yarın. Dün geçti… Belki de en çok orada bekledim seni. Gelmedin. Bekledim. Sustun. Bugün bitmek üzere. Zaman ağır ağır akıyor ama içimdeki boşluk aynı. Kalabalıklar var etrafımda ama sen yoksun. Şimdi aklımda tek bir soru var: Acaba yarın gelir misin? Yoksa yarın da bugünün tekrarı mı olur? Bazen insan bir başkasını beklerken aslında kendini tamamlamayı bekler. Belki de mesele sen değilsin… Belki mesele, eksik hissettiğim yanım. Yarın gelir mi bilmiyorum. Ama b

Bazı akşamlar vardır; telefon masanın üzerinde sessizce durur ama odadaki bütün dikkat onun etrafında toplanır. Ekran karanlıktır, hiçbir bildirim gelmez, hiçbir ses duyulmaz. Yine de insan birkaç dakikada bir dönüp bakar. Aslında neyi beklediğini de tam olarak bilmez bazen. Belki bir mesajı. Belki bir haberi. Belki yalnızca içinde bir süredir askıda duran belirsizliğin sona ermesini. Pencerenin dışı yavaş yavaş kararırken, sokaktan geçen insanların adımları birbirine karışırken ve evlerin ışıkl

Köken Arapça nẓr kökünden türeyen muntaẓir kelimesinden alınmıştır. Bu kelime, Arapça naẓara “bakmak, gözlemek” fiilinden türemiş olup “bekleyen, gözleyen” anlamını taşır. Aynı kökten gelen intiẓār kelimesi de “bekleyiş, umutla gözleme” anlamında kullanılır. Kullanım Alanları Klasik şiir ve nesirde: Hasret, umut ve bekleyiş duygusunu ifade eden metinlerde kullanılır. Osmanlı Türkçesi yazışmalarında: Daha resmî ve ağır bir üslup içinde “bekleyen” anlamında yer alır. Tasavvufî anlatımlarda: Manevî

Motivasyon, bireyin bir etkinliği başlatma ve sürdürme eğilimini belirleyen psikolojik bir düzenektir. Alan, biyolojik dürtülerden bilişsel değerlendirmelere ve sosyal bağlama kadar geniş bir yelpazede etkileşen unsurları inceler. Modern motivasyon araştırmaları, içsel ve dışsal etmenlerin birlikte çalıştığı karmaşık bir yapının varlığını kabul eder. Bu bağlamda çağdaş literatür, hem klasik teorileri hem de öz-belirleme, beklenti-değer, hedef yönelimi ve bütüncül modeller gibi güncel açıklama çe

Mutsuzluğun genel bir tanımı var mı bilmiyorum. Ama benim için mutsuzluğun varlığı; sevdiğim insanların canının yanması, değer verdiğim kişilerin ölümü, ülke gündemindeki üzücü olaylar, hayvanların kötü muamelelere maruz kalması ve bunun gibi sayabileceğim bir sürü şey. Fark ettim ki bunların hepsi ben dışında gelişen durumların yarattığı mutsuzluk. Peki bireysel olarak beni ne mutsuz eder? Buna pek de bir cevabım yok sanırım. Çünkü nasıl mutluluğun varlığını kabul edip sarıp sarmalıyorsak mutsu

Akademik motivasyon, bireyin eğitim ve öğrenme süreçlerine katılımını başlatan, yönlendiren ve sürdürmesini sağlayan psikolojik süreçleri ifade eden bir kavramdır. Eğitim psikolojisi alanında akademik motivasyon, öğrencilerin öğrenme faaliyetlerine yönelik ilgileri, öğrenmeye ayırdıkları çaba, akademik hedeflere ulaşma isteği ve öğrenme süreçlerine aktif katılım düzeyleri ile ilişkili bir yapı olarak ele alınmaktadır. Öğrencilerin akademik görevleri yerine getirme biçimleri, derslere katılım düz

Telefonunda kaydedilmiş yerler vardır bazen. “Bir gün giderim” diye işaretlenmiş kafeler, sahiller, küçük kitapçılar. Aylarca orada dururlar. Hatta bazen şehir değişir, mevsim değişir, hayat değişir ama o kayıtlı yerler aynı kalır. Gidilmemiş hâlleriyle. Bazı defterler de böyledir. Büyük hevesle alınır. İlk sayfası bile açılmaz bazen. Çünkü insan onu sıradan bir günde kullanmak istemez. Daha doğru bir zamanı bekler. Daha düzenli hissedeceği bir dönemi. Daha “kendisi gibi” olacağı bir versiyonunu

Köken Bilgisi: “Beklemek” fiilinden +ntı yapım ekiyle türetilmiştir. Fiil kökü olan bekle-, Türkçedir. Bu yapı Türkçede sıklıkla soyut isimler üretmek için kullanılır (örneğin: özlem, özenti, beklenti). Eşanlamlılar: Umut, ümit, temenni (bağlama göre değişebilir) Kullanım Notu: "Beklenti", genellikle geleceğe dair olumlu bir durumun gerçekleşmesi yönünde bir umut içerir. Ancak bağlama göre olumsuz ya da nötr bir anlam da taşıyabilir.

Her yara kabuk bağlamaz, Bağlayacağını sanar, Avutur insan kendini. Her kapı tekrar açılmaz, Açılacağını sanar, Bekler dolmayan yerini. Her kalp sürekli atmaz, Atacağını sanar, Yaşayıp durur gönlündekini. Her gün doğmaz aynı şekilde, Doğacağını sanar, Yeniden umutla bekler kalbini.

Halimi hiç sormaz oldun diyor yazar. Bekliyor yani gelsin ve onun yaralarını sarsın, halini hatrını sorsun. Burada böyle samimi, içten yazılar yazmak hoşuma gidiyor, çünkü beni kimse tanımıyor. Ayrıca burada paylaşılan şeyler geçmiş ya da ortak çevre falan değil, bizzat duygularımı ve kafamın içini paylaşıyorum. Bence insanlara nefes almak için bunun zorunlu tutulması lazım. Her neyse, bir söze takıldı aklım: Neye üzülsem ona ağladım. Çok şey yaşadım ama günün sonunda sana ağladım çünkü sen yokt