`basarikaygisi` ile İlgili Madde Sonuçları

Birçok öğrenci şu cümleyi kurmuştur: “Zaten son gece daha iyi çalışıyorum.” Gerçekten öyle mi? Yoksa bu, ertelemenin akıllıca paketlenmiş bir versiyonu mu? Ders çalışmayı son geceye bırakma eğilimi, yüzeyde zaman yönetimi sorunu gibi görünür. Oysa çoğu zaman altında kaygı, mükemmeliyetçilik, başarısızlık korkusu ve kısa vadeli rahatlama arayışı vardır. Bu Davranış Neden Tekrar Eder? Erteleme, kısa vadede rahatlatır. Çalışmaya başlamadığın sürece başarısızlıkla yüzleşmezsin. “Henüz denemedim” düş

Okula başladığı ilk günden beri başarı odaklı yaşayan ve gerçek başarının sadece alınan notlardan ibaret olduğunu düşünen biri kendi yolunu nasıl çizer? Çevrenin seslerini kısması mümkün mü? İşte tam olarak bu sorularla başladı “başarı” tanımını sorgulamam. İlkokul, ortaokul, lise… Bunların hepsinde öğretmenlerimin ve ailemin deyimiyle çok başarılıydım. Bu durum o zamanlar benim için mutluluğumun tek sebebiydi. Ancak hiçbir zaman gerçek anlamda hangi mesleği yapmak istediğime dair düşünmemiştim.

Bazı defterler vardır; satın alındıkları günün heyecanını yıllarca ilk sayfalarında taşırlar. Rafın bir köşesinde beklerler. Kapakları hâlâ temizdir, sayfaları hâlâ serttir. İnsan onları sıradan bir günde kullanmaya kıyamaz. Daha önemli bir zaman gelecektir çünkü. Daha düzenli hissedilen bir dönem, daha net düşüncelerin olduğu bir mevsim, daha “doğru” bir başlangıç anı... O yüzden defter bekler. İnsan da onunla birlikte bekler. Ve fark etmeden, kullanılmamış sayfaların içinde yalnızca mürekkep d

“Yapmam lazım… ama sonra yaparım.” Bu cümleyi hayatında hiç kurmamış olan var mı? Hepimiz bir noktada işleri erteledik. Ama işin aslı, erteleme her zaman tembellikten kaynaklanmaz. Bazen en çok önem verdiğimiz işleri bile farkında olmadan, içimizdeki gizli kaygılar yüzünden erteleriz. Hepimiz bir şekilde ertelemenin tadına bakmışızdır. Ödevler, işler, yapılacak küçük görevler… “Birazdan başlarım” dediğimiz anlar aslında hep tanıdık. İlginç olan şu ki çoğu zaman işin önemli olduğunu bilmemize rağ

Ne kadar çok şey için ne kadar çok duygu yaşıyoruz, öyle değil mi? Gelecek kaygısı, günlük duygu geçişleri, geçici olduğunu bildiğimiz dünyalıklara yeri geldiğinde hüzün, yeri geldiğinde öfke, yeri geldiğinde ise heyecan ve mutluluk ve de nicesi... Bazen öyle dalıyoruz ki bunlara sanırım zaman zaman haddimizi aşıyoruz. Dünyayı yaratan, gözeten ve nasibi asıl verenin bizi yaratan ve merhameti sonsuz kelimesinin yetersiz kalacak kadar çok olan Allah'a ait olduğunun algısını zaman zaman kaybedebili

Hayatta çoğu zaman bir şeyler peşinde koşarken ve bir işi tamamlamak üzere bir yolculuğa çıkarken büyük bir sebat ve istikrarla adımlar atıyoruz. Hatta tek adımla başladığımız yolları çifter çifter yürümek ve etraftaki kalabalığa yetişmek mecburiyetinde hissediyoruz kendimizi. Peki neden etrafa yetişmek mecburiyetinde hissediyoruz? Yola başlarken ve ilk adımı atarken durakta tektik; o hâlde etrafa yetişme çabamız neden? Aslında burada, kendimizi aynı durakta başlamadığımız, aynı büyüklükte adıml

Seyirci kalma etkisi (Bystander Effect), bireylerin acil, tehlikeli veya müdahale gerektiren bir durumla karşılaştıklarında, ortamda başka insanların bulunması durumunda olaya müdahale etme olasılıklarının azalması veya tepkisiz kalmaları durumu olarak tanımlanmaktadır.Hortensius, Ruud ve Beatrice de Gelder. “From Empathy to Apathy: The Bystander Effect Revisited”. Current Directions in Psychological Science 27, sy. 4 (2018): 249-256. Erişim tarihi 22 Ocak 2026. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/arti

Akademik erteleme, bireyin akademik görev ve sorumluluklarını (ödev, sınav hazırlığı, proje, sunum vb.) planlanan zamandan daha sonraya bilinçli olarak bırakması ve bu geciktirme davranışını olumsuz sonuçlar doğurabileceğini bilmesine rağmen sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu davranış, öğrencilerin akademik performansını, zaman yönetimini, motivasyon düzeyini ve duygusal durumlarını etkileyen çok boyutlu bir olgu olarak ele alınmaktadır. Akademik erteleme, yalnızca geçici bir zaman planlama

Sahtekâr (imposter) Sendromu (SS), bireyin dışsal başarı kanıtlarına rağmen sürekli kendinden şüphe duyması ve içsel olarak bir “sahtekâr” olarak ifşa edilme korkusu yaşamasıyla karakterize edilen bir psikolojik örüntüdür. Bu sendromdan muzdarip kişiler genellikle başarılarını hak etmediklerini düşünerek, elde ettikleri kazanımları kendi yetenekleri veya çabalarına değil, şansa, dışsal faktörlere ya da zamansal koşullara bağlama eğilimindedir. İlk olarak 1978 yılında Dr. Pauline Clance ve Dr. Su

Yeni dönem itibarıyla lisansımın son yılına girmiş bulunuyorum. Hâl böyle olunca insanı ister istemez bazı telaşlar sarıyor: Hangi eğitimleri alacağım? Stajım nasıl geçecek? Birebir görüşme için danışan bulabilecek miyim? Hangi özel klinikte staj yapabileceğim? Birçok soru zihnime gelip gidiyor. Tabii bir de mezuniyet sonrası var: İş bulabilecek miyim? Sevdiğim bir yerde işimi icra edebilecek miyim? Lisansüstü çalışmalar yapacak mıyım? Biliyorum, çoğu akranım benim gibi benzer kaygılar taşıyor v