
Evvel Bahar Yaz Ayları Doğunca şiiri, Türk halk edebiyatının önemli temsilcilerinden Karacaoğlan’a atfedilen, bahar mevsiminin gelişiyle birlikte doğada meydana gelen değişimleri konu alan manzum bir eserdir. Şiir, âşık edebiyatı geleneği içinde şekillenmiş olup doğa tasvirine dayalı anlatımı, yalın dili ve lirik yapısıyla dikkat çeker. Karacaoğlan’ın şiirlerinde sıklıkla görülen doğa ile insan arasındaki ilişki, bu eserde de belirgin bir anlatı unsuru olarak yer almakta; mevsim değişimi, insanı
TRHayrunnisa Kızılırmak

Maslenitsa, Rus halk takviminde kışın sona ermesini ve baharın yaklaşmasını simgeleyen, Büyük Oruç’tan önce kutlanan geleneksel bir bayramdır. Köylü takviminde yılın önemli geçiş dönemlerinden birini temsil eden bu festival, kış düğün sezonunun sona erdiğini ve oruç öncesi son eğlence ve ziyafet haftasının başladığını ifade eder. Bayram, tarihsel olarak hem eski Slav inançlarıyla ilişkili mevsimsel ritüelleri hem de Hristiyan takvimine bağlı uygulamaları bünyesinde barındıran bir geçiş dönemini
TR
Merve Sürücü

Asıl adı Muhyiddin Pîrî olan Pîrî Reis, 16. yüzyıl Osmanlı denizcilik tarihinin hem askeri hem de bilimsel açıdan en üretken şahsiyetlerinden sayılmaktadır. Yavuz Sultan Selim ve Kanuni Sultan Süleyman dönemlerinde donanmada üst düzey görevler üstlenmiş, ancak asıl şöhretini dünya haritacılık tarihine geçen eserleriyle kazanmıştır. Akdeniz korsanlığından (gaza) devletin resmi amiralliğine uzanan kariyeri, Kahire’de siyasi ve askeri çekişmelerin gölgesinde gerçekleşen idamıyla son bulmuştur. Doğu
TRBirgül Kayık
Erbaîn ve hamsînden sonra güneşin Hamel, Sevr ve Cevzâ burcunda bulunduğu 22 Mart ile 21 Haziran günleri arasında hüküm süren bahar, divan edebiyatında daha çok havaların ısınması, ağaçların yeşermesi, çiçeklerin açması, kuşların ötmesi, bahçelerde gezintiye çıkılması, sohbet, eğlence ve işret mevsimi olması gibi özellikleriyle ele alınır. Bu sebeple fasl-ı bahâr, nev-bahâr, mevsim-i gül, mevsim-i gülşen, mevsim-i gülzâr, mevsim-i sahrâ, mevsim-i sefer, vakt-i gül, zamân-ı ferah, devr-i gül, dev
TRİslam Ansiklopedisi