Kelimenin aslı Farsça olup “hisse, pay” anlamına gelmekte ve ilk defa eski Fars yazıtlarında bâcî şeklinde geçmektedir. Bu vergiyi toplayana da o dönemde bâcîkâre denilmiştir. İran tarihinin orta dönemlerinde I. Şâpûr yazıtlarında halkın hükümdarlarına ödedikleri vergi ve haraç anlamında bâj terimi kullanılmıştır. Daha sonra kelime aynı anlamda bâj, bâz, bâc ve daha ziyade haraç veya sâv kelimeleriyle birlikte ve onların eş anlamlısı olarak bâc u harâc, bâc u sâv şeklinde kullanılagelmiştir. Bu
TRİslam Ansiklopedisi
BaKöken Baç, Türkçeye Farsça üzerinden geçmiş olup, esasen “vergi” anlamına gelir; özellikle gümrük, yol ya da geçiş vergisi gibi doğrudan mal ve seferle ilgili ödemeleri tanımlar. Farsçadaki bāc sözcüğünden alıntı olan bu kelime, köken olarak Hintavrupa dillerindeki pay almak, nasiplenmek anlamını taşıyan bāg- köküyle bağlantılıdır. Tarihi metinlerde daha çok devletin belirli yollar, sınırlar ya da ticaret geçitleri üzerinden aldığı resmi vergi olarak geçmiştir. Kullanım Alanları Tarih: Orta Çağ
TR
İbrahim Filiz