`askvearzu` ile İlgili Madde Sonuçları

Seni ilk tanıdığım günden beri seviyorum seni Uzun zamandır hissetmediğim bir ilksin Bir çiçek misali öyle güzel kokuyorsun ki Dayanamazdım koklamaya seni. Biraz sevebilir miyim seni Bekle güzel severim belki Bilmiyorum ne kadar incittiler ki Bekliyorum kalbimin en güzel yerinde seni. Mısralarım sessizce anlatır seni Aklımdan çıkmayan bir dert gibi Bilirim bu derdin dibi çok derin ki Razıyım her şeye çünkü seviyorum seni...

Milena’ya Mektuplar, Franz Kafka’nın 1920–1923 yılları arasında Milena Jesenská’ya yazdığı mektuplardan oluşan bir eserdir. Kafka’nın ölümünden sonra yayımlanan bu metinler, yazarın hem duygusal dünyasını hem de düşünsel çatışmalarını doğrudan yansıtan bir belge niteliği taşımakta olup eser, kurmaca bir roman olmaktan çok, edebî değeri yüksek bir mektup derlemesi olarak bilinir ve öyle değerlendirilir; ancak içerdiği yoğun anlatı gücü ve içsel çözümlemeler nedeniyle çoğu zaman roman başlığı altı

Anlamıyorum neden sürünüyorum koşarken. Soluksuzlaştı hecelerim her saniye sayıklarken. Kopamıyorum yol ayrımlarında vedalaşırken. Eskileri hatırlıyorum artık, yenileri unuturken. Kafesteyim, asılıyım anlamıyorum. İpimi bağlayan sen misin bilmiyorum. Çığlıklarıma hapsoldum kaçamıyorum. Zihnimde kıyametin, kopamıyorum. Karlar söndüremedi, içimdeki kor ateş. Sabahlarımı mahvediyor kayıp güneş. Belkide bizdik sarmaşık misali müşevveş. Yılmadan aşacaktık beraber iki tekeş. Bulutları severim seni bam

Hong Kong Ekspresi (Chungking Express), 1994 yılında Wong Kar-wai tarafından yazılıp yönetilen romantik-dram türünde bir filmdir. Görüntü yönetmenliğini Christopher Doyle’un üstlendiği yapım, Hong Kong’un kalabalık ve tezatlarla dolu kentsel atmosferinde geçen iki ayrı ama tematik olarak benzer aşk hikâyesini konu alır. Filmde, biri sarı peruklu gizemli bir kadınla tesadüfen karşılaşan 223 numaralı polis memurunun, diğeri ise hostes sevgilisinden ayrılan 663 numaralı polisin öyküsü anlatılır. He

Bazen bir şiir ne olduğunu tam tarif edemezsin ama bir yerinden dokunur sana, bir sükûnet gibi yayılır iç dünyana. Benim için o şiirlerden biri Nurullah Genç’in “Ölüm Noktürnü” oldu. Bugün yine dinledim, bu kez Furkan Özdemir’in sesiyle. Şiir seninle karşılaşıp solduğum andı ölüm yüzüne baktığında tutuşup yandı ölüm çoğaldıkça çoğalan bir sevda ülkesinde ellerine dokundun; sana inandı ölüm o efsunlu, yağmurlu, hercai gözlerinden uçan kelebekleri mutluluk sandı ölüm akkor dudaklarından ağı düştü

Ne dost, ne düşman, Ne sevgili, ne yabancı. Her kelimemiz bıçak gibi, Her susuşumuz mezar taşı. Birbirimizi bitirirken bile yan yana duruyoruz. Sana düşman olmak bile bir tür sadakat oldu bana. Bazen uyumumuz korkutuyor, Kavga ederken bile ritim tutuyoruz. Ağzından çıkan her kelimeye, Ben kendi cevabımı çoktan yazmışım. Sen bana düşman gibi davranıyorsun, Bense hala senden yanayım aslında. Bambaşkayız hem uyum, hem savaş. Birbirimizi yok ederken tamamlanmışız aslında. Bambaşkayız hem ilaç, hem z

Kar yağışlarını izlemek isterdim seninle Güzelleştirmek istiyorum beraber her şeyi Gözlerine diyorum; ellerini tutmak istiyorum Ve her saniye atışlarım senin için sevgilim Boş salıncakları dolduralım seninle Seni, seviyorum sana ait olan her şeyi En güzel çiçekleri büyütelim istiyorum Adım adım daha da yakınım sana sevgilim Balonlar uçuralım gökyüzüne seninle Kocaman bulutlara sığdıralım her şeyi Bize ait ne varsa unutmak istiyorum Düşüncelerimde ayrılığa yer yok sevgilim Sahile izlerimizi bırak

Git bana kalma, gölgem bile değmesin tenine Ben seni bilmeden kırarım sana en çok bakan gözler Bazen en derin mezar Git bana kalma Ben sana gün olmam, karanlık bile değilim tam ışıkla tanışmamış bir boşluk Elini tutarsam üşürsün aniden Gülümsemen üzerime sinmesin unutmam onu yıllarca Her hatırladığımda kendimi kendimden uzaklaştırırım Git bana kalma, gölgem bile değmesin tenine Ben seni bilmeden kırarım sana en çok bakan gözler Bazen en derin mezar Git bana kalma Seninle iyi oluruz sanmıştım ama

Leave me, let not even my shadow touch your skin I break the eyes that look at you most, without even knowing you Sometimes the deepest grave Leave me I am not your day, I am not even darkness—I am an emptiness that has never known full light If I hold your hand, you will suddenly shiver Let not my smile settle on you; I will never forget it for years Every time I remember it, I distance myself from myself Leave me, let not even my shadow touch your skin I break the eyes that look at you most, w

Hiç merak ettin mi mahvettiğin gecelerimi. Ansızın keser olur sana atan ritmimi. Sonra bir an vermek isterim son nefesimi. Gözlerini çekerken özledin mi hiç beni. Ayırt edemiyorum sözlerinin gerçekliğini. Neden bu kadar zor anlamıyorum sensizliği. Diliyorum her gün her hareketini görmeyi. Söyle bizi mahveden gururun mu inadın mı? Yoksa bana gösterdiğin eksik saygı mı? Uyuttuğun bahanelerin yeterince var olmadı mı? Belki de sevmediğin günleri eski sana sormalı. Sustuğum her anım yazdıklarıma karı