
Lebdeğmez (dudakdeğmez) geleneği, Türk halk şiirinde ve âşıklık geleneğinde, dudakların birbirine değmesini gerektiren sesleri içermeyen kelimelerle oluşturulan bir söyleyiş biçimidir. Sözcük kökeni itibarıyla “leb”, Farsça “dudak” anlamındadır; “değmez” ifadesiyle birleştiğinde “dudağın değmediği söz” veya “dudak değmeden söylenen şiir” anlamına gelir. Bu söyleyiş biçiminde, konuşma sırasında dudakların birleşmesini sağlayan ünsüzler olan b, m, p, f ve v harfleri kullanılmaz. Lebdeğmez geleneği
TR
Sümeyye Akkanat Terzioğlu

Şeref Taşlıova, 1938 yılında Kars ilinin Çıldır kazasına (bugün Ardahan sınırlarında) bağlı Gülyüzü köyünde, halk arasında “Pekreşen” olarak bilinen yerleşimde doğmuştur. Babası Borçalı göçmeni Hacı, annesi Nergis Hanım’dır. Ailesi, Kafkasya’nın Salahlı köyünden Türkiye’ye göç etmiş olup Kars çevresinde “Terekeme” olarak tanımlanan topluluk içinde yer almaktadır. Dedesi Halil Efendi’nin halk şiirine ilgisi, onun sanat yöneliminde belirleyici olmuştur. Baba tarafından Gürcistan’ın Borçalı bölgesi
TR
Sümeyye Akkanat Terzioğlu