`asalet` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Farsça "zādegān" (زادگان) sözcüğü, "oğul" anlamındaki "zādag" (زاده) kelimesine, çoğul ekini alarak "oğullar" anlamını taşır. Orta Farsçadaki bu biçim, soylu sınıfı tanımlamak için kullanılmıştır. Kullanım Alanları Zâdegân, özellikle Osmanlı dönemi ve sonrasında toplumda soyluluk veya aristokrat sınıfını tanımlamak için kullanılmıştır. Ayrıca bu kelime, toplumsal elit ve yüksek sınıf insanlarını ifade etmek için mecaz anlamda da kullanılır.

Köken Düşes kelimesi, Türkçeye Fransızca “dükün eşi; bir tür ipekli kumaş” anlamındaki sözcüğünden duchesse geçmiştir. Bu sözcük, Geç Latincede aynı anlama gelen ducissa kelimesinden evrilmiştir. Latince bu kelimenin kökü ise “dük” anlamına gelen dux (duc-) sözcüğüne dayanır. Kullanım Alanları Soyluluk Unvanları ve Tarih: Avrupa tarihinde ve günümüzdeki monarşilerde, “dük” unvanlı bir asilzadenin eşini veya bu unvanı bizzat taşıyan kadını belirtmek için kullanılan resmi bir unvandır. Edebiyat ve

Köken Asalet sözcüğü Arapça ˀṣl kökünden türeyen aṣāla(t) (أصالة) kelimesinden gelmektedir. Bu kelime, “köklü olma” ve “soyluluk” anlamlarını taşır. Kök fiil olan aṣila (أصل) ise “köklendi, temellendi, soylu idi” anlamına gelir. Türkçeye geçerken, hem “soy ve köken itibarıyla seçkin olma” hem de “davranışta zarafet ve olgunluk” anlamlarını koruyarak kullanılagelmiştir. Kullanım Alanları Toplum ve kültür: Soyluluk, köklü aile geçmişi veya toplumsal statüyle bağlantılı değerleri belirtmek için kul

Köken Kelime, Arapça aṣāleten (أَصَالَةً) zarfından Türkçeye geçmiştir. Bu zarf, asalet (أَصَالَة) kökünden türemiş olup "aslîlik, esaslılık, temellik" gibi anlamlar taşır. Türkçedeki "asaleten" kullanımı, bir işin ya da görevin asıl sahibi olarak, vekâleten değil doğrudan yapılmasını ifade eder. Kullanım Alanları Hukuk ve İdare: Bir görev veya yetkinin asal yani temelli ve resmî biçimde yerine getirilmesini ifade eder. Resmî Yazışmalar: Atama, imza veya karar yetkisinin doğrudan ve kalıcı biçim

Köken Arapça k-r-m kökünden gelen "Kerem" kelimesi "yücelik, cömertlik" anlamına gelmektedir. Kullanım Alanları Dinî Metinler: Allah’ın sıfatlarından biri olan El-Kerîm ile bağlantılı olarak “sonsuz lütuf ve ikram sahibi” anlamında geçer. Edebiyat: Halk hikâyelerinde ve tasavvufî metinlerde yüksek gönüllülük, aşk uğruna yapılan fedakârlıklar ve ideal insan tasvirinde kullanılır. Günlük Dil: Birinin iyilikseverliği, cömertliği ve insanlara yardım etme yönünü belirtmekte kullanılır. Özel İsim: Erk

Pembe İncili Kaftan, Türk edebiyatı yazarlarından Ömer Seyfettin’in kaleme aldığı, onur, cesaret, fedakârlık ve devlet şerefi gibi temaları işleyen kısa hikâyelerinden biridir. Hikâye, tarihsel olaylardan esinlenerek yazılmış olup özellikle bireysel özveri ile toplumsal sorumluluğun iç içe geçtiği anlatıları vardır. Konu Hikâye, Osmanlı padişahının Safevi hükümdarı Şah İsmail’e elçi göndermek istemesiyle başlar. Ancak Şah İsmail’in daha önce Osmanlı elçilerine hakaret edip işkence etmesi, bu gör