`asakirimansure` ile İlgili Madde Sonuçları

In the past, the Ottoman State had a very powerful and brave army: the Janissaries. For many years, the Janissaries ensured the victory of numerous wars. However, as time passed, these soldiers stopped undergoing training and began to disregard rules. When this situation made the functioning of the state difficult, a major change became necessary. This major transformation, namely the abolition of the Janissary Corps, is known as the "Vak'a-i Hayriye," or the "Auspicious Event." Why Did the Jani

1826 yılında Yeniçeri Ocağı’nın kaldırılmasından sonra kurulan Asâkir-i Mansûre-i Muhammediyye’nin gelişmesiyle 1831’de miralaylıkla birlikte feriklik rütbesi de ihdas edilmiş ve ilk defa Firârî Ahmed Fevzi Paşa Hassa, Vâsıf Mehmed Paşa da Mansûre ferikliğine getirilmiştir. 1835 yılına kadar feriklerin teşrifattaki yeri hakkında kesin bilgi bulunmamakla birlikte Vak‘anüvis Ahmed Lutfi Efendi, 1836 başlarında bu rütbenin Anadolu kazaskerliği ve rütbe-i sâniyenin sınıf-ı evvel mütemâyiziyle aynı d

Eskiden Osmanlı Devleti’nin çok güçlü ve cesur bir ordusu vardı: Yeniçeriler. Yeniçeriler uzun yıllar boyunca birçok savaş kazanılmasını sağladılar. Ancak zaman geçtikçe bu askerler eğitim yapmayı bıraktılar ve kurallara uymamaya başladılar. Bu durum devletin işleyişini zorlaştırınca, büyük bir değişim yapılması gerekti. İşte bu büyük değişime, yani Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılmasına "Vak'a-i Hayriye" yani "Hayırlı Olay" denir. Yeniçeriler Neden Değişmeliydi? Yeniçeriler ilk zamanlarda çok disipl

İslâm ve Türk devletlerinde muhafaza görevi yapan, dâimî statüde, özel olarak yetiştirilmiş, çeşitli adlarla anılan askerî birliklere tarihî terminolojide genellikle “hassa ordusu” denir. Abbâsî halifelerinin gulâmlardan meydana gelen ve “haresü’l-halîfe” adı verilen askerlerinin bulunduğu bilinmektedir. İlk müslüman Türk devletlerinden Karahanlılar’da da saray muhafızlarından ayrı bir hassa ordusu mevcuttu. Muhtemelen doğrudan hükümdarın şahsına bağlı olan bu orduda ücretli askerler görev yapar

Kelime olarak böl-mek kökünden gelen ve “parça, kısım” mânasını ifade eden bölük, Osmanlı askerî teşkilâtında özellikle Kapıkulu ocaklarında ve eyalet kuvvetlerinde sık sık kullanılmıştır. Başlangıçta 1000 kişiden oluşan Yeniçeri Ocağı’nda her birinde 100 kişi olan on bölük, Gelibolu Acemi Ocağı’nda ise ellişer kişilik sekiz bölük vardı. Bu bölüklerin her biri yayabaşı veya çorbacı denilen bir zâbitin kumandası altındaydı. Fetihten sonra kurulan İstanbul Acemi Ocağı ise otuz bir bölüktü. Burada