`adem` ile İlgili Madde Sonuçları

İslâmî kaynaklarda insanlığın atası olması sebebiyle ebü’l-beşer, Kur’ân-ı Kerîm’de (bk. Âl-i İmrân 3/33) Allah’ın seçkin kıldığı kişiler arasında sayılmış olduğundan safiyyullah unvanlarıyla da anılmaktadır. Âdem kelimesinin menşe ve iştikakı tartışmalıdır. Kelimenin Sumer dilindeki adamu (babam), Âsur-Bâbil dilindeki adamu (yapılmış, meydana getirilmiş, ortaya konmuş; çocuk, genç) veya Sâbiî dilindeki adam (kul) kelimesinden geldiği ileri sürülmüştür (bk. L. Pirot, DBS, I, 87). Bazıları, Âdem

Kökeni "Ma‘dûm" kelimesi Arapça "ʿ'adem" (عدم) kökünden türemiştir. “ʿ'Adem”, yokluk anlamına gelirken, “ma‘dûm” bu kökten türetilerek "yok olan, mevcut olmayan" anlamını kazanmıştır. Arapça dilbilgisine göre, "mef‘ûl" veznindedir. Kullanım Alanı Kelime, İslam felsefesi, kelâm ve tasavvuf alanlarında sıkça kullanılmaktadır. "Ma‘dûm", Allah’ın ilminde sabit olan ancak henüz harici varlık kazanmamış olan varlıkları tanımlamak için kullanılır. Mantık ve metafizik tartışmalarında da yer alır. Kullan