`tasavvuftarihi` Related Article Results

Bir Aşk Kütüğü Yaktık (We Set Fire to a Log of Love) is a work by Prof. Dr. Mustafa Kara that compiles articles, essays, and studies that shed light on the history of Turkish Sufism. It was published in October 2023 as part of Dergâh Publications' Contemporary Islamic Thought series. Subject The book examines the development of Sufi culture in Istanbul and Bursa through the symbolism of the expression "we set fire to a log of love, and threw it over Anatolia," which refers to the mission of Abdu

Aziz Mahmud Hüdâyî is a biographical and intellectual study prepared by Mehmet Ali Ayni. Published in November 2024 as part of Dergâh Publications' Contemporary Turkish Thought series, the work takes a multifaceted approach to the life, scholarly activities, and literary pursuits of Aziz Mahmud Hüdâyî, a leading figure of the Ottoman Sufi tradition. Subject The book addresses Hüdâyî’s life in the 16th and 17th centuries within its specific context. His madrasah education, his activities in Şeref

Afife Hatun Tekkesi, İstanbul’un Eyüpsultan ilçesinde, Zal Paşa Caddesi ile Balcı Yokuşu’nun kesiştiği noktada konumlanan, 19. yüzyılda inşa edilmiş bir yapıdır.【1】Kaynaklarda Balcı Dergâhı, Abdünnâfî Tekkesi, Nâfî Efendi Tekkesi ve Balcı Yokuşu Tekkesi isimleriyle de anılmaktadır.【2】 Tarihçe ve Kuruluş Yapı, 1844 (Hicri 1260) yılında Mehmed Abdünnâfî (Nâfî) Efendi tarafından annesi Afife Hatun adına inşa ettirilmiştir. Afife Hatun 1834 yılında vefat etmiş ve kabri tekke yakınındaki Baba Geylâni

Kolonizatör Türk dervişleri; Osmanlı’nın kuruluş ve yayılma devrinde, adem-i merkeziyetçi bir muhtariyet ve devlet desteğiyle sınır boylarındaki boş, ıssız ve tehlikeli arazileri (arazi-i mevât) kendi el emekleriyle canlandırıp imar eden; buralarda kurdukları zaviyeler vasıtasıyla yol emniyetini, askerî savunmayı, iktisadi üretimi ve kültürel/dinî entegrasyonu gönüllü olarak yürüten müteşebbis tasavvufi kafile reisleri ve gazi-ekinci topluluklardır. Kavram, Türk tarihçiliğinde ilk kez Ömer Lütfi

Sofya’da doğdu. Babası Gerede’nin Dânişmendler köyünden halk şairi Âşık Mustafa Hıfzı Efendi, annesi Sofya Bâlî Baba Tekkesi şeyhi Ahmed Baba’nın kızı Redife Hanım’dır. Doksanüç Harbi sebebiyle Sofya’da asayişin bozulması ve babası Mustafa Hıfzı Efendi’nin postnişini olduğu tekkenin Bulgar çetecileri tarafından yakılması üzerine ailesiyle birlikte daha güvenli bir yer olan Köprülü Ustrumca’ya göç etti. Mürşidi Muhammed Nûrü’l-Arabî ile on üç yaşında iken Hacı Fâik Bey vasıtasıyla Ustrumca’da tan

Nişanca semtinde yer alan tekkenin bânisi Feyzullahefendizâde Şeyhülislâm Seyyid Mustafa Efendi’dir. 1157’de (1744) yaptırılan tekkede bâninin oğlu Kazasker Seyyid Abdullah Efendi mescid-tevhidhâneye minber ekleyerek bu mekânı camiye dönüştürmüş, ortadan kalkmış bulunan ahşap harem binası da XIX. yüzyılın ikinci yarısında yeniden inşa edilmiştir. Bazı önemsiz tâdilât hariç özgün haliyle XX. yüzyıla ulaşan tekke zamanla harap olmuş, 1970’lerde Vakıflar İdaresi’nce esaslı bir onarıma tâbi tutulmuş

1213’te (1798) Hama-Halep yolu üzerinde bulunan Han (Hân-ı Şeyhûn) köyünde doğdu. Hayatı hakkındaki bilgiler, geniş ölçüde torunu Abdülmecîd b. Muhammed’in el-Ḥadâʾiḳu’l-verdiyye adlı eserinde verdiği bilgilere dayanmaktadır. Babasını küçük yaşta kaybeden Muhammed el-Hânî, Rifâî-Keyyâlî şeyhi Muhammed el-Keyyâlî’nin kızı olan annesiyle birlikte Hama’ya gidip öğrenimini burada sürdürdü. Altı yıl kadar Fâris adlı bir zatın sohbetlerine devam ettikten sonra Kādirî şeyhi Muhammed Geylânî’ye intisap

633’te (1235) Aşağı Mısır’daki Markus’ta doğdu. 644 (1246) veya 653’te (1255) doğduğuna dair rivayetler de vardır. Ömrünün çoğunu aynı bölgedeki Desûk (Düsûk, Disûk) kasabasında geçirdiğinden Desûkī nisbesiyle ve Ebü’l-Ayneyn unvanıyla tanındı. Babası Ebü’l-Mecd Abdülazîz, Rifâî şeyhlerinden Ebü’l-Feth Ebü’l-Ganâim el-Vâsıtî’nin damadı ve halifesiydi. Pek çok velî gibi onun şeceresi de Hz. Hüseyin’e bağlandığı için seyyid kabul edilmektedir. İbrâhim ed-Desûkī öğrenimine Desûk’ta başladı; Kur’an’

Tire’de doğdu. Babası Kadı Birgivîzâde Muhyiddin Efendi, II. Bayezid’in şehzadelerinden Ahmed’in hocasıdır. Bâlî medrese ilimlerini tahsil ettikten sonra İstanbul’a giderek Kepenekçi Medresesi’nde ders verdi. Âşık Çelebi’ye göre aşırı içki ve eğlence düşkünü olduğu için “Sarhoş” lakabıyla tanındı. Hasan Çelebi ise “bâde-i aşk-ı ilâhî ile mest-i medhûş olacağı bilindiği” için kendisine bu lakabın verildiğini söyler. Bâlî daha sonra Halvetiyye tarikatının Ramazâniyye kolunun kurucusu Ramazan Efend

Kasımpaşa’da Hacı Ahmed Efendi mahallesi Ebürrızâ Dergâhı sokağında olup İstanbul’da bulunan Bedevî tekkelerinin en eskisidir. Bedeviyye tarikatının bu şehirdeki ilk mümessili sayılan Ebürrızâ Şeyh Seyyid Mehmed Efendi (ö. 1152/1739-40) tarafından muhtemelen XVIII. yüzyılın ilk çeyreği içinde kurulmuştur. Kaynaklarda Bedevîler Âsitânesi veya Pîşvâ-yı Tarîkat-ı Aliyye-i Bedeviyye şeklinde zikredilmekte, cümle kapısı üzerindeki, yeniden yapılışı sırasında türbenin duvarına nakledilmiş olan kitâbed