`sessizlik` Related Article Results

Nothing That Has Eyes (Gözleri Olan Hiçbir Şeyi) is a poetry collection by Zeynep Arkan, a distinct voice in contemporary Turkish poetry, that questions the individual's inner world, their sensitivity to social reality, and the metaphysical dimension of silence. The poet redefines the boundaries between being and meaning, innocence and domination, and power and fragility through poetic language. The poems in the work have a multilayered narrative that can be evaluated through both individual and

Anlıyor musun içimde sakladıklarımı, Söyleyemediğim, içimde kalan cümleleri? Gözlerimden okuyabilir misin beni, Kalbimde büyüttüğüm sessiz düşünceleri? Bilir misin geceler boyunca düşündüklerimi, Geçmişte kalan bazı anıları? Duyabilir misin içimde kopan fırtınaları, Kimseye anlatamadığım duygularımı? Görür müsün yüzümdeki gülümsemenin ardını, Sakladığım kırgınlıkları, içimdeki sessizliği? Bir gün gerçekten anlayabilir misin beni, Ben bile bazen anlayamazken kendimi? Bazen susarım, anlatmam içimd

Son zamanlarda sosyal medyada sürekli karşıma çıkan bir penguen var. Adı resmî değil ama herkes ona “Nihilist Penguen” diyor. Başta neden bu kadar viral olduğunu pek anlamadım. Sonuçta Antarktika’da yürüyen bir penguenin görüntüsü, milyonlarca görüntülenmeye ulaşacak bir şey gibi durmuyor. Ama işte internet kültürü böyle bazen en beklenmedik şeyler bir anda kolektif duyguların ifadesine dönüşüyor. Bu penguenin görüntüsü aslında yeni değil. 2007 yılında "Dünyanın Sonunda Karşılaşmalar" belgeselin

İnsan, evrende kendi boşluğunun hacmi kadar yer kaplar. Bazı ruhlar ise o boşluğu öyle keskin, öyle ödün vermez bir sızıyla doldurur ki onlardan geriye kalan sessizlik bile uğultulu bir nehre dönüşür. Nilgün Marmara, bu yerküreye "iki adımlık" bir konak muamelesi yapıp arka bahçelerini erkenden seyretmiş, gitmeyi kendi hakikatini koruma iradesi olarak seçmiş o narin ve ödün vermez seslerden biri. Onun şiiri, yaşama katlanmanın sınırlarında dolaşan, acıyı varoluşun ta kendisi olarak kuşanmış tins

Bir kapı vardı, aralıktı, İçeri baktım, dışarıdaydım. Sanırım hep böyleydi. Düşlerim başka yerde uyurdu, O beni bir şekilde hep bulurdu, Ben bulamazdım, birden kaybolurdu. Yorgun ellerim suskunlukta, Adımlarım kayıp sokaklarda, Bir nefes kadar uzak hayaller, Geceyi delercesine yalnızlıkta. ... Pasla örülmüş ağlar, Bizim dudaklarımızı kanla bağlar. Günleri sessizlikte yağlar, Ruhum bu gece de gölgesiz ağlar. Adım unutulmuş bi'yerde, Gözümü kapatmış bu aptal koca perde. Kaldım yalnızlıkta geride,

Hiç denemedin, Bir kalbin içinde kaybolmayı… Kendi sesini susturup Başkasının suskunluğunda yankı olmayı. Hiç denemedin, Geceyi sabaha kadar taşımayı gözlerinde, Bir “belki” uğruna Bin “asla”yı yutmayı Sen hep uzaktan baktın, Yangına el uzatmadan Sıcaklığı tarif ettin… Ama yanmak nedir, hiç bilmedin Hiç denemedin, Kırılmayı bile isteye kabullenmeyi, Paramparça olurken Yine de “değerdi” diyebilmeyi Oysa bazı şeyler Ancak düşerken anlaşılır Ve bazı insanlar Ancak vazgeçince kalır Sen denemediğin h

Bir toplantıda, bir sınıfta, bir sokakta hayatımın bir noktasında şunu hissettim: "Bir şeyler yanlış ama kimse ses çıkarmıyor, belki ben yanlış anlıyorum." Ve sustum. Sonradan öğrendim ki o odadaki neredeyse herkes aynı şeyi hissediyormuş. Herkes birbirinin sessizliğinden "bu normal olmalı" sonucunu çıkarmış. Hepimiz birbirimizi kandırmışız. Bu deneyim bana şunu öğretti: Sessizlik, onay değildir. Ama biz onu öyle okuruz. Çünkü insan, belirsizlik anında çevresine bakar. Etraftaki yüzler sakinse b

Suskunum bugün Söyleyecek çok sözüm var Anlatacak kimsem de Ama suskunum bugün İçimde sürü halinde uçuşan kuşlar var Bir o yana bir bu yana uçuşan kuşlar Sahi ne arıyorlar burada Yollarını mı kaybettiler yoksa Aradıklarının ne olduğunu bilmeden kaybolabilirler mi? Soruları ve dahi cevaplarını bilirler mi? Hangi kapının doğru istikamete çıktığını O yola çıkılacak yoldaşı nasıl anlarlar? Göçmen kuşların takip ettiği nedir? Ne zaman, hangi diyara varacaklarını kim bilir? Peki uçmaktan hiç yorulmazl

Kütüphaneler kitapların evleridir. Okumayı seven herkes için sessiz bir hazine odası gibidir. Kütüphane, birçok kitabın bir arada bulunduğu ve insanların bu kitapları okuyabildiği yerdir. Bazı kütüphanelerde sadece kitap değil; dergi, gazete, harita ve hatta bilgisayar da bulunabilir. Okumak isteyen biri, kütüphaneye gelip istediği konudaki kitabı seçebilir. Bazı kütüphanelerde kitaplar eve götürülebilir, bazıları ise sadece orada okunur. Neden Önemlidir? Kütüphaneler, bilgiye ulaşmanın en kolay

Gözleri Olan Hiçbir Şeyi, çağdaş Türk şiirinin özgün isimlerinden Zeynep Arkan’ın bireyin iç dünyasını, toplumsal gerçekliğe karşı duyarlılığını ve sessizliğin metafizik boyutunu sorguladığı bir şiir kitabıdır. Şair, varlık ile anlam, masumiyet ile tahakküm, güç ile kırılganlık arasındaki sınırları şiir diliyle yeniden tarif eder. Eserdeki şiirler hem bireysel hem de toplumsal okumalarla değerlendirilebilecek çok katmanlı bir anlatıma sahiptir. Arkan’ın şiirsel yaklaşımı, klasik duyarlılığı mode