`om` Related Article Results

Before the universe was even a thought, there was no time, no space. No light had fallen upon darkness, nor had darkness cast a shadow upon emptiness. In that indescribable silence between existence and nonexistence, only Brahman existed—formless, timeless, and boundless… The absolute essence, source of all things, yet none of them.In profound stillness, a vibration arose from within Brahman—an aimless quest, an endless stir. This vibration echoed as a sound: Om. Neither word nor melody, it was

Evren henüz bir düşünce bile değilken, ne zaman vardı ne mekan. Ne ışık düşmüştü karanlığa, ne karanlık bir gölge salınmıştı boşluğa. Varlıkla yokluk arasındaki o tarifsiz sessizlikte, sadece Brahman vardı; şekilsiz, zamansız ve sınırsız… Her şeyin kaynağı, ama hiçbir şeyin kendisi olmayan mutlak bir öz.Derin bir dinginlik içinde, Brahman’ın içinden bir titreşim yükseldi; sebebi olmayan bir arayış, sınırı olmayan bir kıpırtı. Bu titreşim bir sesle yankılandı: Om. Ne kelimeydi ne de melodi, varol