`mesel` Related Article Results

Arapça’da mesel (çoğulu emsâl) “benzemek, benzeri olmak” mânasındaki müsûl kökünden türemiş bir sıfat olup “benzeyen” demektir. Misl ve mesîl de aynı anlamda kullanılır. Mesel ayrıca “sıfat, vasıf, söz, ibret ve kıssa” mânalarına gelir (Lisânü’l-ʿArab, “ms̱l” md.). Râgıb el-İsfahânî meseli “açıklamak amacıyla benzeri hakkında söylenen söz” şeklinde tanımlamıştır (el-Müfredât, “ms̱l” md.). Etimolojisi konusunda başka görüşler de ileri sürülen meselin “örnek” anlamındaki misâlden, “dikilmek” anlam

Köken Arapça ḍarbu mas̠al “hikâyenin son cümlesi, kıssadan hisse, özlü söz” deyiminden alıntıdır. Sözcük Arapça ḍarb “vuruş, vurma, şiirde beytin son ayağı” ve Arapça mes̠el “anlamlı söz, kıssa” sözcüklerinin bileşiğidir. Terim olarak ise halkın deneyimlerinden süzülen, ders verici nitelik taşıyan özlü sözleri ifade eder. Osmanlı Türkçesi’nde yaygın biçimde kullanılan bu terim, modern Türkçede “atasözü” karşılığıyla yerini büyük oranda Türkçe ifadelere bırakmıştır. Kullanım Alanları Edebiyat: Kl